De gezichten van Copernikkel

De zomer lonkt en 'wij van de communicatie bij Copernikkel' vonden het tijd worden om onze actieve Copernikkelaars eens een-voor-een in het zonnetje te zetten. Daarom zijn we de rubriek 'De gezichten van Copernikkel' begonnen.

We stellen je elke keer voor aan een van de vele buurtbewoners die actief zijn bij de initiatieven die samen de wijkcoöperatie Copernikkel vormen. Gewoon omdat we denken dat je dat wel leuk vindt (wij in ieder geval wel) en je meteen al die bijzondere mensen bij ons een beetje beter leert kennen. 



Foto's en interviews: Olaf Smit & Joanda van Geffen



 

Maryam Mohavedi

Ze komen uit alle windstreken van de wereld, de Copernikkelaars. Maryam Movahedi is geboren in zuid-Iran, tegen de grens met Pakistan. Haar vader was Iranees, haar moeder Oostenrijkse. Ze heeft 4 broers en 3 zussen, 1 zoon en 1 kleinkind. In juli wordt ze 64 jaar.


Teheran
Toen Maryam 4 jaar was verhuisde de familie naar Teheran, de hoofdstad van Iran. Ze heeft daar een mooie kindertijd en jeugd gehad zonder al te veel zorgen. Toen ze 20 was (1977) trouwde ze, werd zwanger én begon ook een studie economie aan de universiteit. Daar heeft ze ook het diploma gehaald.

Oostenrijk
In 1979 veranderde alles toen Ayatollah Khomeiny aan de macht kwam na de Islamitische Revolutie en vrouwen ineens weinig vrijheden meer hadden. Maryam was en is een vrouw die graag voor zichzelf beslist wat en hoe ze iets wil en zag geen mogelijkheid meer voor een goed leven in Iran en vertrok naar Oostenrijk. Het land van haar moeder. In Wenen heeft Maryam echt van alles gedaan; bureauwerk, kok in een restaurant, babysitten, strijkwerk voor andere families. Alles om haar koksopleiding te kunnen betalen die ze in de avond volgde. 

Nederland
In 2000, ze is inmiddels gescheiden, besluit ze voor haar werk naar Nederland te gaan. In Nederland verdient ze goed met assemblagewerk voor een internationaal bedrijf. Ze geniet van het leven, haar vrijheid en uitstapjes met collega's en vrienden. Omdat het bedrijf vertrekt uit Nederland houdt dat leventje vrij plotseling op. Maar dat is voor Maryam niet meteen een probleem. Het avontuur lonkt en in 2002 vertrekt ze naar Nigeria. Een droom die ze al sinds haar kindertijd koestert. Dankzij het geld dat ze in Oostenrijk en Nederland heeft verdiend kan ze die droom nu waarmaken. 

Nigeria
In Nigeria werkt ze voor een computerbedrijf om een inkomen te hebben om van te leven. Maar in haar vrije tijd werkt ze als vrijwilliger met vrouwen die niet kunnen lezen en schrijven. Ze geeft veel om de Nigerianen en wil ze graag vooruit helpen in het leven. En omdat ze een mooi en vooral groot genoeg huis heeft adopteert ze drie Nigeriaanse meisjes van 8, 10 en 11 jaar oud. Ze zorgt dat de meisjes goed onderwijs kunnen volgen. De beste weg naar een beter leven. Om nog meer  mensen te kunnen helpen koopt Maryam ook nog 2 stukken grond aan van 6 en 8 hectare. Daar verbouwt ze met de vrouwen verschillende groenten en ook anderen mogen daar gebruik van maken. Het geeft haar erg veel voldoening.

Terug naar Nederland
Het mooie leventje in Nigeria komt in 2003 helaas vrij abrupt tot een einde omdat ze erg ziek wordt door Malaria. Maryam besluit uiteindelijk terug naar Nederland te gaan, ook omdat al haar spullen daar nog staan opgeslagen. Ze moet op zoek naar een huis en naar werk, zodra ze herstelt is. Gelukkig heeft ze al vrij snel weer werk via verschillende uitzendbureaus. Ze werkt in de productie en maakt soms wel weken van 80 uur. Maar in 2005 wordt Maryam weer ziek. Deze keer is het dusdanig ernstig dat ze zelfs moet stoppen met werken en wordt ze medisch afgekeurd voor werk.

Copernikkel
Zo’n 6 jaar geleden neemt een goede vriendin haar mee naar de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat. Daar leert ze veel nieuwe mensen kennen en via de Fietswerkplaats ook Copernikkel. Zo komt ze in contact met de BoschveldWereldkeuken, die op dat moment net begint te ontstaan. Ze gaat koken, samen met Sakina en veel andere vrouwen van de Fietswerkplaats. Ze doet niets liever dan koken en Maryam voelt zich erg op haar plek bij de Wereldkeuken. Voor de catering, de wijkmaaltijd en voor de Afhaalmaaltijd kookt ze haar bijzondere Iraanse gerechten. Soms heel authentiek traditioneel en soms met een snufje van haarzelf erin. Maar ze draait haar hand ook niet om voor Weense patisserie, want bakken kan ze ook als de beste.

Kookboek
Door Corona heeft Maryam een tijdje weinig kunnen doen maar nu is ze blij dat ze weer haar kookkunsten kan vertonen. Samen met anderen bezig zijn, samen lachen. Niets leukers dan dat. Voor wat betreft de toekomst heeft Maryam 3 wensen: gezond blijven, koken samen met anderen in en voor de Wereldkeuken. En ze wil nog heel graag een kookboek uitbrengen met eigen originele recepten.

Professioneel kok is Maryam dan wel niet geworden maar de passie is er niet minder om!

 

*Foto: Speciaal voor de gelegenheid draagt Maryam op de foto traditionele kleding uit haar geboortestreek in Iran. 

 

[Actief bij: BoschveldWereldkeuken]

Shivana Eduards

En weer een Copernikkelaar die wij u graag voorstellen; deze keer Shivana Damaira Eduards, ook wel bekend als 'Buurtvrouw' in Boschveld. Shivana is 35 en woont in Den Bosch Zuid. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Paramaribo in Suriname. Daar woonde ze met haar ouders en andere familieleden onder één dak. Heel gezellig allemaal.


Overigens stamt Shivana en haar familie af van de Marrons; de tot slaaf gemaakten die tijdens de slavernij wisten te ontsnappen en in de binnenlanden van Suriname een vrij bestaan wisten op te bouwen.

Shivana was 3 jaar oud toen haar vader, Jack, naar Nederland vertrok om daar een 'bekende Boschvelder' te worden. Even later volgden de kleine Shivana en haar moeder. Omdat ze nog geen woonruimte hadden belandden ze eerst in het AZC in Echt, in Limburg. Shivana weet nog goed wat haar het meest opviel toen ze voor de eerste keer met de trein door Nederland reisde: "Al die weilanden vol met zwart-witte koeien!" Vrij snel kregen ze een woning aangeboden, eerst in de Vliert en later in de Kruiskamp, waar haar broertje werd geboren.

Studie
Toen Shivana nog héél jong was droomde ze van een baan als stewardess of verloskundige. Lerares leek haar ook wel wat. Maar dat is het allemaal niet geworden. Hoewel, ze geeft nu ook les maar op een wat andere manier... Omdat ze alles wel leuk of interessant vond was een studierichting kiezen best moeilijk. Een vriendin wees haar op haar karaktereigenschappen en uiteindelijk koos ze voor een sociale studie. En zo studeerde Shivana in 2015 af bij Maatschappelijk Werk en Dienstverlening op de Avans Hogeschool in Den Bosch.

Buurtvrouw
Vrij snel daarna solliciteerde ze bij het project Buurtman-Buurtvrouw dat in 2011 tot stand is gekomen op initiatief van de Wijkraad Boschveld. Het project is ontstaan vanuit de behoefte van veel bewoners naar een luisterend oor. En niet alleen als er problemen zijn, ook om gezellig even te kletsen. En hoewel Shivana goed kan kletsen kan ze duidelijk ook dat luisterende oor bieden. Voor haar is iedereen belangrijk en bewoners waarderen dat; als er wel problemen zijn wordt daar naar geluisterd. Er wordt hulp geboden of doorverwezen naar andere instanties als dat nodig is.

Opvoedtraining
Daarnaast geeft Shivana de opvoedtraining 'Het Begint Bij Mij'. De training is al 2 maal succesvol gegeven in Boschveld. In plaats van dat Shivana vertelt hoe jij je kinderen moet opvoeden, gaan ouders zelf ontdekken wat zij belangrijk vinden om hun kind(eren) te leren. Deelnemers begrijpen wat Shivana vertelt en passen de informatie meteen toe in het dagelijks leven wat inspirerend werkt. Ook mensen die de Nederlandse taal niet goed beheersen zijn er mee geholpen omdat er ook wordt gewerkt met video en simpele opdrachten. In groepsverband (met andere ouders) werk je samen aan je positieve verandering binnen jouw gezin!

Hobby's
Of Shivana ook hobby’s heeft? Vroeger heeft ze op atletiek gezeten, bij OSSVOLO, maar nu wandelt ze liever. Ook leest ze graag boeken over psychologie, daar leert ze weer van. En reizen, vooral naar warme landen. Jamaica heeft ze al gezien en ze droomt nog van de Pyramides van Egypte. En de Bahama’s staan ook nog op het verlanglijstje. Evenals een safari in Zuid-Afrika.

Tot slot
Shivana vindt het als Buurtvrouw geweldig dat mensen zich ontplooien en ontwikkelen, zelfvertrouwen krijgen. Dat is ook het leuke aan haar werk, je hoeft geen grote dingen te doen om mensen te zien opbloeien. Er zijn voor de ander en luisteren is vaak al genoeg. Ze komt als een soort buurtvrouw op de koffie en benadert je als mens. Mooi toch!? 

[Actief bij: Buurtman/Buurtvrouw]

Hamdija Habibovic

Hamdija is een van de klussers van de Klussendienst. Hij is in 1956 geboren in Bosnië en woont sinds 1992 met zijn gezin in Nederland. In Bosnië was Hamdija boswachter en verantwoordelijk voor een natuurgebied van zo’n 20 bij 10 kilometer bossen en rivieren. Hij is getrouwd met Sefika en samen hebben ze twee dochters en vier kleinkinderen. Ze wonen allemaal in Den Bosch. Hamdija en zijn vrouw zelfs recht tegenover Copernikkel in Boschveld.

Het gezin moest in februari 1992 vanwege de oorlog halsoverkop Bosnië verlaten toen hun huis van de een op de andere dag door Servische troepen in beslag werd genomen.  Zijn dochters waren toen 9 en 14 jaar. Via Kroatië en Oostenrijk belandde het gezin uiteindelijk in het AZC in Den Bosch, waar nu het KW1C is gevestigd.

Schilder
Eenmaal in het AZC begon hij meteen met het leren van de Nederlandse taal want "zonder de taal ben je nergens" aldus Hamdija. In januari 1995 kreeg hij werk als schilder. Het gezin kreeg een woning toegewezen in het dorpje Kruisland in West-Brabant maar in 1996 kwamen ze weer terug naar Den Bosch en gingen definitief in Boschveld wonen.

Trots
Het is niet altijd gemakkelijk geweest voor Hamdija en zijn gezin. Je land moeten achterlaten om in een vreemde omgeving een nieuw bestaan op te bouwen. Maar zoals hij zelf zegt, "ik ben blij dat we de kans hebben gekregen om de kinderen een goede opleiding en toekomst te kunnen geven. Ik ben trots op wat zij bereikt hebben." De gedachte dat zijn kinderen nu de investering die Nederland destijds in zijn gezin heeft gedaan op hun manier weer teruggeven, geeft hem ook een goed gevoel.

Mensen blij maken
Vanaf het begin is Hamdija betrokken geweest bij Copernikkel en samen met collega en vriend Abdyl doet hij veel klussen voor de Klussendienst. Mensen blij maken en iets betekenen voor iemand, is wat hem daarbij motiveert. Zo langzamerhand kent vrijwel iedereen in Boschveld Hamdija wel, ook door zijn karakteristieke baret. "Eigenlijk hoop ik dat elke wijk een Copernikkel krijgt, dat bevordert de communicatie en het begrip tussen bewoners onderling en met de rest van de wereld", zegt Hamdija.

Hamdija's honing
Tot slot willen we nog graag weten wat Hamdija in zijn vrije tijd doet maar dat hadden we al kunnen raden: "genieten van mijn kleinkinderen en klussen bij mijn dochters, natuurlijk". Maar hij heeft ook nog een bijzondere hobby en dat is bijen houden, bij bijenvereniging Sint Ambrosius aan de Oosterplas. Dat levert heerlijke honing op die je bij Copernikkel kunt kopen. Hamdija de imker houdt in de gaten hoe zijn bijenvolkjes zich gedragen en hoe ze samenwerken in de natuur. Nou, een beetje weer zoals een boswachter dus.

[Actief bij: Klussendienst - Boschveldtuin]

Khola Albusaidy

Khola (spreek uit: Gola), afkomstig uit Kenia, is een vrolijke verschijning die veel lacht. Ze is 46, getrouwd en woont sinds 2017 in Nederland. Om precies te zijn in Hintham en voorheen in Boschveld.

Khola is op verschillende manieren verbonden aan Copernikkel. Via een vriendin leerde zij de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat kennen en heeft daar leren fietsen. Vervolgens heeft zij taalles gekregen, eerst van Tanja Embrechts en nu van Lilian Martens. Ze is gastvrouw geworden bij Copernikkel én is regelmatig te vinden bij de NaaiMeetUp. Dat laatste is niet zo vreemd; in Kenia was Khola naaister van dameskleding, werkend vanuit huis.

Khola vindt Copernikkel een mooie plek. Het voelt er een beetje als familie. Bij de NaaiMeetUp helpen de vrouwen elkaar en wordt er veel gekletst en gelachen. Ze voelt zich er thuis. Hobby’s van haar zijn koken, breien en dansen op (Keniaanse) bruiloften. Uiteindelijk wil Khola graag werk vinden, wellicht naaiwerk via opdrachten van de NaaiMeetUp, dat zou mooi zijn.

[Actief bij: Taallessen - NaaiMeetUp - Gastvrouw]

Lilian Martens-Trouwborst

Lilian is taaldocent bij Copernikkel. De van oorsprong Rotterdamse is zeven jaar geleden via Terneuzen in Den Bosch belandt. Lilian heeft drie kinderen en acht kleinkinderen. Haar man is overleden. Ze komt uit het onderwijs (Beeldende Vorming) en maakte ook in Terneuzen al deel uit van een team dat kinderen bijspijkerde met taal.

Een buurvrouw vroeg eens of ze bij het ROC in Terneuzen wilde helpen met taallessen. Geen wonder dus dat Lilian, nu al weer voor het 2e jaar, taalles geeft bij Copernikkel, meestal in de ruimte van de NaaiMeetUp.

Ze kwam al fietsend altijd langs Copernikkel en is op een goede dag maar eens naar binnen gewandeld. Ze vroeg informatie over de Taallessen en is vervolgens gebleven. De taalles wordt gegeven aan (buurt)bewoners die de Nederlandse taal nog niet goed beheersen en die verder willen ontwikkelen.

Lilian vindt het zinvol werk. Ze helpt anderen graag wat op te steken van onze taal. En - ook niet onbelangrijk - het is gezellig tussen al die mensen uit verschillende culturen.

Haar andere bezigheden zijn tekenen, lezen, fietsen, met vriendinnen naar de film in de Verkadefabriek, de kleinkinderen helpen en - best opmerkelijk voor een 72-jarige -  popconcerten en festivals bezoeken. Wij vragen wat ze nog graag zou willen doen? Nou, behalve taalles blijven geven, het leventje vóór Corona graag weer terug...

[Actief bij: Taallessen]

Copernikkel

Teksten: Wim van Deurzen
Fotografie: Olaf Smit
Huisstijl: Amelieke van de Lavoir
Webdesign: Joanda van Geffen

Contact

Copernikkel
Copernicuslaan 308
5223 ER ’s-Hertogenbosch

 06 25 21 53 40
 info@copernikkel.nl