De gezichten van Copernikkel

We vonden het tijd worden om onze actieve Copernikkelaars eens een-voor-een in het zonnetje te zetten. En zo ontstond 'De gezichten van Copernikkel'.

We stellen je elke keer voor aan een van de vele buurtbewoners die actief zijn bij de initiatieven die samen de wijkcoöperatie Copernikkel vormen. Zo leer je al die bijzondere mensen bij ons in Boschveld een beetje beter kennen. 



Foto's en interviews: Olaf Smit & Joanda van Geffen

DE GEZICHTEN VAN COPERNIKKEL

Ahmad Motlagh

FIETSWERKPLAATS

Ahmad Motlagh is coördinator van de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat in Boschveld. Oorspronkelijk afkomstig uit Iran maar hij woont inmiddels alweer twintig jaar in Nederland. Ahmad is getrouwd met Ria en samen wonen ze in de Kruiskamp. Alweer zo’n 15 jaar...

LEES VERDER

    Deepesh Thakur

    BOSCHVELDWERELDKEUKEN

    Deepesh is 35 jaar oud, is geboren en getogen in Indore, India, werkt in Amsterdam, woont met zijn vriend in Boschveld en kookt sinds twee jaar als enige man bij de BoschveldWereldkeuken. Uit de altijd populaire Indiase keuken. Behalve dat zijn gerechten in...

    LEES VERDER

      Hamdija Habibovic

      Klussendienst

      Hamdija is een van de klussers van de Klussendienst. Hij is in 1956 geboren in Bosnië en woont sinds 1992 met zijn gezin in Nederland. In Bosnië was Hamdija boswachter en verantwoordelijk voor een natuurgebied van zo’n 20 bij 10 kilometer bossen en rivieren....

      Lees verder...

        Heleen Blankert

        COPERNIKKELKOOR

        Heleen is 65 jaar geleden geboren in Bergen op Zoom. Op haar achtste verhuisd het gezin - vader, moeder en vier kinderen - naar Den Bosch. Het is een verplichte overplaatsing omdat haar vader werk krijgt bij het Belastingkantoor in Den Bosch. Als Heleen 18 is begint ze een...

        LEES VERDER

          Jeanne van der Kallen

          BOSCHVELDTUIN

          Wij stellen u voor: Jeanne van der Kallen, 71 lentes jong, woont al 47 jaar in Boschveld, in 2021 50 jaar getrouwd, heeft 3 kinderen en 3 kleinkinderen en Boschveldtuinder van het eerste uur. Hoewel ze al sinds haar 12e in 's-Hertogenbosch woont....

          LEES VERDER

            Khola Albusaidy

            Gastvrouw

            De in 1975 in Kenia geboren Khola (spreek uit: Gola) is een vrolijke verschijning die veel lacht. Ze is getrouwd en woont sinds 2017 in Nederland. Om precies te zijn in Hintham en voorheen in Boschveld. Khola is op verschillende manieren verbonden aan Copernikkel....

            Lees verder...

              Lilian Martens

              Taallessen

              Lilian Martens-Trouwborst is taaldocent bij Copernikkel. De van oorsprong Rotterdamse belandde in 2014 via Terneuzen in Den Bosch. Lilian heeft drie kinderen en acht kleinkinderen, haar man is overleden. Ze komt uit het onderwijs (Beeldende Vorming) en maakte ook in....

              Lees verder...

                Maryam Movahedi

                BoschveldWereldkeuken

                Maryam Movahedi is in 1957 geboren in zuid-Iran, tegen de grens met Pakistan. Haar vader was Iranees, haar moeder Oostenrijkse. Ze heeft vier broers en drie zussen, één zoon en één kleinkind. Toen Maryam 4 jaar was verhuisde de familie naar Teheran, de hoofdstad....

                Lees verder...

                  Rien Mertens

                  REPARATIESTRAAT

                  Rien is elke 2e zaterdag van de maand te vinden bij de ReparatieStraat, specialisatie electronica. Rien ziet het levenslicht in juni 1953 in Rotterdam in, heel opmerkelijk, dezelfde straat als waar zijn zoon nu woont. Als hij 1,5 jaar oud is verhuisd het gezin naar...

                  lees verder...

                    Shivana Eduards

                    Buurtvrouw

                    Shivana Damaira Eduards, ook wel bekend als 'Buurtvrouw' in Boschveld. De in 1986 geboren Shivana woont in Den Bosch Zuid maar is oorspronkelijk afkomstig uit Paramaribo, Suriname. Daar woonde ze met haar ouders en andere familieleden onder één dak....

                    Lees verder...

                      Suzanne van Hees

                      Coördinator Copernikkel

                      Wij vinden het eens tijd worden Suzanne aan u voor te stellen. Suzanne van Hees is de opvolgster van Wieke Wijnen die ruim 5 jaar Copernikkel heeft geleid. De officiële functie van Suzanne is die van coördinator van de coöperatie. Meestal is ze op de maandag en donderdag....

                      Lees verder...

                        Willem van Engelen

                        WIJ GAAN FIETSEN

                        Willem van Engelen is fietsreparateur en (scheidend) coördinator van de enige Copernikkeltak die buiten Boschveld ligt: Wij Gaan Fietsen. Ook is hij al jaren betrokken bij de ReparatieStraat.
                        Willem, zoon van een bakker in Veldhuizen (bij Utrecht), is ...

                        lees verder...

                          Zainab El Alwan

                          GASTVROUW & NAAIMEETUP

                          Zainab, gastvrouw en assistent bij de NaaiMeetUp, is wat ons betreft een vrolijke verschijning. Dat laatste is geen vanzelfsprekendheid want Zainab heeft het niet altijd even gemakkelijk gehad in haar leven. Ze werd geboren in Nasiriya, een provinciehoofdstad in Irak...

                          LEES VERDER

                            Ahmad Motlagh

                            Ahmad Motlagh is de coördinator van de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat in Boschveld. Oorspronkelijk afkomstig uit Iran maar hij woont inmiddels alweer twintig jaar in Nederland. Ahmad is getrouwd met Ria en samen wonen ze in de Kruiskamp. 

                             

                            Alweer zo’n 15 jaar werkt Ahmad bij de Fietswerkplaats en runt hij daarnaast ook zijn eigen klusbedrijf. Maar dat is bepaald niet allemaal 'vanzelf' gegaan. Het verhaal van Ahmad begint 50 jaar geleden, als hij wordt geboren in Teheran, de hoofdstad van Iran. Na zijn schooltijd werkt hij als elektromonteur. Op zijn 21e moet hij in Iran het leger in en komt daar in aanraking met muziek. Maar daarover later meer. 

                            Iraanse revolutie
                            Ahmad krijgt door de Iraanse Revolutie te maken met politieke problemen in zijn land. Hierdoor wordt de situatie voor hem op een gegeven moment onhoudbaar en is de veiligheid van zijn familie en hemzelf in het geding. In december 2001 vlucht hij naar Nederland.

                            Generaal pardon
                            Twee jaar lang verhuist hij in Nederland van AZC naar AZC. Hij heeft zo bijna heel Nederland gezien. Den Helder is de laatste plek. In 2005 komt hij via Het Wereldhuis - die uitgeprocedeerde asielzoekers helpt - in Den Bosch terecht. Hier leert hij zijn vrouw Ria kennen en ze gaan samenwonen in de Aawijk. Maar nog steeds moet hij zich elke week bij de vreemdelingenpolitie melden. Een generaal pardon in 2007 maakt daar een einde aan en Ahmad krijgt eindelijk een verblijfsvergunning.
                            In 2012 gaat Ahmad nog een keer terug naar Iran om zijn familie te bezoeken. Zijn geboortestad Teheran is erg veranderd en is een enorme, moderne stad geworden. Hij voelt zich er niet erg meer thuis.

                            Fietsenmaker
                            Via zijn werkzaamheden bij het PUB (Pastoraal Uitzend Bureau) en de SOS Rommelmarkt in Den Bosch leert Ahmad steeds meer mensen kennen en zo komt hij op een mooie dag in 2006 bij de Fietswerkplaats terecht. Onder leiding van Willem van Engelen leert Ahmad het vak van fietsenmaker. Het gaat hem goed af en hij wordt er later zelfs coördinator. Inmiddels wordt er ook fietsles gegeven en wordt al jaren het fietsexamen afgenomen door de Fietswerkplaats bij de leerlingen van basisscholen 't Boschveld en de Kwartiermaker.

                            Van klarinet naar Ney
                            Een grote hobby van Ahmad is muziek maken. In het leger in Iran leerde hij klarinet spelen en werd er opgetreden bij officiële gelegenheden. Er werd natuurlijk voornamelijk marsmuziek gespeeld, maar dat muziek maken smaakte naar meer. Nu speelt Ahmad alweer een aantal jaren in de Boschveldband, onder andere op de ‘Ney’. Een Perzische fluit die hij hier in Nederland heeft leren kennen. Naast de Fietswerkplaats werkt hij ook nog bij zijn eigen klussenbedrijf  'Allesklus'. Één ding staat wat Ahmad betreft altijd voorop bij zijn activiteiten voor de Fietswerkplaats en zijn klusbedrijf: mensen helpen en iets voor ze betekenen.

                            [Actief bij: Fietswerkplaats]

                            Terug naar boven

                            Deepesh Thakur

                            Deepesh is 35 jaar oud, werkt in Amsterdam, woont met zijn vriend in Boschveld, is geboren en getogen in India en kookt sinds twee jaar als enige man bij de Boschveld-Wereldkeuken. Uit de altijd populaire Indiase keuken uiteraard. Behalve dat zijn gerechten populair zijn is Deepesh als persoon ook een graag geziene gast bij zijn collega's van Copernikkel en de Wereldkeuken. 

                             

                            India
                            Deepesh werd in Indore geboren, zo'n 500 kilometer ten noordoosten van Mumbai. Met zo’n 1,5 miljoen inwoners is Indore iets groter dan Den Bosch. Zijn familie woont er nog steeds. 

                            Deepesh heeft in verschillende steden van India gestudeerd en gewerkt. Zijn werkterrein was Management of Clinical Services waar hij met een team van artsen en verpleegkundigen werkte aan klinische diensten die te maken hadden met cliënten met verschillende gezondheidsproblemen. Maar al vrij snel werd Deepesh gevraagd om in een ziekenhuis in het Midden-Oosten te komen werken. Na wat serieuze overwegingen over deze stap besloot hij uiteindelijk het avontuur aan te gaan en naar de Verenigde Arabische Emiraten te vertrekken.

                             

                            Europa
                            In de tijd dat hij in de Arabische Emiraten woont maakt Deepesh een rondreis door Europa. Dat stond eigenlijk altijd al op zijn verlanglijstje. In het bijzonder wil hij ergens gaan paragliden (ook wel schermvliegen genoemd.) En dat kan in Nederland. En zo komt het dat zijn rondreis in ons land begint. Tijdens zijn sprong (of vlucht, zo je wilt) ziet hij Nederland van een bijzondere kant en wordt onmiddellijk verliefd op ons keurig in vakjes opgedeelde landje. Maar hij is ook erg gecharmeerd van de gastvrije mensen die hij in Nederland ontmoet. Na verder rondgereisd te hebben door andere plaatsen in Europa, keert hij weer terug naar de emiraten en zijn werk. Maar de gedachte aan Nederland blijft als een soort sluimerende heimwee hangen...

                             

                            Nederland
                            Deepesh wil dus heel graag in ons kikkerlandje komen wonen en werken maar hoe krijg je zoiets voor elkaar? Na heel wat inspanningen vindt hij de mogelijkheid om in Nederland verder te studeren. Zo begint hij aan de studie ‘Volksgezondheid en epidemiologie'. Nog voor het einde van zijn opleiding wordt hem zelfs al een baan aangeboden. Het is duidelijk dat hij de wind mee heeft qua studie en werk want door puur toeval leert Deepesh zijn vriend Erwin kennen. Later trekt hij bij Erwin in die al een aantal jaren in een appartement in Boschveld woont.

                             

                            Boschveld
                            We zijn intussen in het voorjaar van 2020 aanbeland. Omdat Erwin wel eens gebruik maakt van de afhaalmaaltijden van de Wereldkeuken, en hij weet hoe graag (en lekker) Deepesh kookt, brengt hij hem in contact met Copernikkel en de Wereldkeuken. Uitbreiding van de smaken van de Wereldkeuken is altijd welkom en daarom wordt er enthousiast gereageerd op zijn vraag. Zo komt het dat Deepesh sindsdien regelmatig kookt voor de AfhaalWereldmaaltijd én voor de cateringopdrachten van de BoschveldWereldkeuken.
                            Het afgelopen jaar heeft hij, naast het koken, ook al eens zijn managementkennis uitgeleend aan de Wereldkeuken om wat meer structuur in de organisatie te brengen. Wat Deepesh betreft zijn voor hem vooral de mensen van de Wereldkeuken en het contact met de klanten waardevol en heel leuk. En gezellig, niet te vergeten!

                             

                            Hobby’s
                            Behalve koken beleeft Deepesh ook veel plezier aan tuinieren. Andere hobby’s zijn "altijd nog meer willen leren" en lezen. Verder geniet Deepesh ook erg van het wonen en leven in Boschveld met al zijn internationale bewoners.

                             

                            [Actief bij: BoschveldWereldkeuken]

                            Terug naar boven

                            Hamdija Habibovic

                            Hamdija is een van de klussers van de Klussendienst. Hij is in 1956 geboren in Bosnië en woont sinds 1992 met zijn gezin in Nederland. In Bosnië was Hamdija boswachter en verantwoordelijk voor een natuurgebied van zo’n 20 bij 10 kilometer bossen en rivieren. Hij is getrouwd met Sefika en samen hebben ze twee dochters en vier kleinkinderen. Ze wonen allemaal in Den Bosch. Hamdija en zijn vrouw zelfs recht tegenover Copernikkel in Boschveld.

                            Het gezin moest in februari 1992 vanwege de oorlog halsoverkop Bosnië verlaten toen hun huis van de een op de andere dag door Servische troepen in beslag werd genomen.  Zijn dochters waren toen 9 en 14 jaar. Via Kroatië en Oostenrijk belandde het gezin uiteindelijk in het AZC in Den Bosch, waar nu het KW1C is gevestigd.

                            Schilder
                            Eenmaal in het AZC begon hij meteen met het leren van de Nederlandse taal want "zonder de taal ben je nergens" aldus Hamdija. In januari 1995 kreeg hij werk als schilder. Het gezin kreeg een woning toegewezen in het dorpje Kruisland in West-Brabant maar in 1996 kwamen ze weer terug naar Den Bosch en gingen definitief in Boschveld wonen.

                            Trots
                            Het is niet altijd gemakkelijk geweest voor Hamdija en zijn gezin. Je land moeten achterlaten om in een vreemde omgeving een nieuw bestaan op te bouwen. Maar zoals hij zelf zegt, "ik ben blij dat we de kans hebben gekregen om de kinderen een goede opleiding en toekomst te kunnen geven. Ik ben trots op wat zij bereikt hebben." De gedachte dat zijn kinderen nu de investering die Nederland destijds in zijn gezin heeft gedaan op hun manier weer teruggeven, geeft hem ook een goed gevoel.

                            Mensen blij maken
                            Vanaf het begin is Hamdija betrokken geweest bij Copernikkel en samen met collega en vriend Abdyl doet hij veel klussen voor de Klussendienst. Mensen blij maken en iets betekenen voor iemand, is wat hem daarbij motiveert. Zo langzamerhand kent vrijwel iedereen in Boschveld Hamdija wel, ook door zijn karakteristieke baret. "Eigenlijk hoop ik dat elke wijk een Copernikkel krijgt, dat bevordert de communicatie en het begrip tussen bewoners onderling en met de rest van de wereld", zegt Hamdija.

                            Hamdija's honing
                            Tot slot willen we nog graag weten wat Hamdija in zijn vrije tijd doet maar dat hadden we al kunnen raden: "genieten van mijn kleinkinderen en klussen bij mijn dochters, natuurlijk". Maar hij heeft ook nog een bijzondere hobby en dat is bijen houden, bij bijenvereniging Sint Ambrosius aan de Oosterplas. Dat levert heerlijke honing op die je bij Copernikkel kunt kopen. Hamdija de imker houdt in de gaten hoe zijn bijenvolkjes zich gedragen en hoe ze samenwerken in de natuur. Nou, een beetje weer zoals een boswachter dus.

                            [Actief bij: Klussendienst - Boschveldtuin]

                            Terug naar boven

                            Heleen Blankert

                            Wie op de woensdagavond langs Copernikkel loopt kan zo maar worden verrast door de klanken van een groepje enthousiast zingende dames: het Copernikkelkoor! Eén van hen is Heleen Blankert.

                             

                            Heleen is 65 jaar geleden geboren in Bergen op Zoom. Op haar 8e verhuisd het gezin -vader, moeder en 4 kinderen- naar Den Bosch. Het is een verplichte overplaatsing, haar vader werkt bij de Belastingdienst. Als Heleen 18 is begint ze een studie aan de Sociale Academie aan de Papenhulst en al snel gaat ze op kamers wonen. 

                            Inloophuis
                            Op haar 21e, het is dan 1978, rond ze deze studie af nadat ze 2 jaar stage heeft gelopen bij de San Salvatorparochie in Orthen. Op dat moment is er een economische crisis in Nederland en een baan is lastig te vinden. Heleen pakt aan wat ze kan binnen haar vakgebied. Zo gaat ze o.a. werken bij het Open Jongerencentrum in Utrecht, daarna bij de crisisopvang in Tilburg. Bij het JAC in Den Bosch gaat Heleen aan de slag om een wegloophuis voor jongeren op te richten. Dit wordt later het Inloophuis en heeft zo’n 9 jaar bestaan. Bij het Vrouwenhuis in Den Bosch houdt ze zich bezig met het verzamelen van informatie over de vrouwenbeweging.

                            Nieuw spoor
                            Bij Heleen breekt een nieuwe fase aan als ze een jaarcursus Natuurgeneeskunde volgt bij de Lichtberg in Haaren. Het zet haar op een nieuw spoor in het leven. Ze gaat healing en self-healing doen. In 1993 studeert ze af bij de opleiding ‘Biodynamische Therapie’ in Amsterdam. Voor deze opleiding heeft ze maar liefst 5 jaar op en neer moeten reizen in de weekenden.

                            Eigen praktijk
                            Hierna gaat Heleen verder met een eigen praktijk ‘lichaamsgerichte psychotherapie’; masseren en tegelijk bewustwording van het eigen lichaam. Later is ze zich meer gaan richten op rituelen zoals afscheid nemen, miskramen verwerken, geboorte, relaties vieren, verhuizen. Allemaal nieuwe fases in het leven dus. Heleen is ook nog ritueel-ouder geweest bij de Vrije School van haar kinderen..

                            Ecologisch wonen
                            Dat waren we nog even vergeten te melden; Heleen heeft 2 kinderen met haar partner met wie ze al 42 jaar een relatie heeft. Een zoon van 31 en een dochter van 25 jaar oud. Met haar vrouw heeft ze overigens nog een trouw-ritueel gedaan in 1985. Een jaartje later zijn ze een ecologisch huis gaan bouwen bij het project De Hooipolder in de Maaspoort. Het waren de allereerste ecologische woningen in Den Bosch. Nu wonen ze al weer een paar jaar in het BWWB-project tegenover de BBS in Boschveld.

                            Dat wil ik ook
                            Tijdens het feest van het 5-jarig bestaan van Copernikkel in 2019 maakte Heleen kennis met het Copernikkelkoor. Ze zag de club zingen en was meteen verkocht. ‘Dat wil ik ook’ dacht ze en meldde zich aan. Ze voelde zich meteen welkom en opgenomen in de groep. Zingen geeft Heleen energie en een goed gevoel, ‘het stroomt’ zoals ze zelf zegt.

                            Behalve zingen vindt ze wandelen ook heel fijn, lekker bezig zijn in de buitenlucht, de natuur in! Een goed gesprek op zijn tijd vindt ze ook belangrijk, evenals spiritualiteit. En Heleen heeft ook nog een droom; op vakantie met een eigen camper. 

                            [Actief bij: Copernikkelkoor]

                            Terug naar boven

                            Jeanne van der Kallen

                            Wij stellen u voor: Jeanne van der Kallen, 71 lentes jong, woont al 47 jaar in Boschveld, 50 jaar getrouwd in 2021, heeft drie kinderen en drie kleinkinderen en is Boschveldtuinder van het eerste uur.

                             

                            Hoewel ze al sinds haar 12e in 's-Hertogenbosch woont – Jeanne’s vader kreeg hier werk - heeft ze het Bossche dialect volgens eigen zeggen nooit echt onder de knie gekregen. Daar heeft ze overigens zelf een goede verklaring voor. Jeanne komt oorspronkelijk uit Haarlem en daar spreken ze ABN, Algemeen Beschaafd Nederlands. De ‘zachte g’ is na al die jaren wel gelukt, dat kunnen we goed horen.

                             

                            Plantjes-moeder
                            Na een aantal jaren in het onderwijs gewerkt te hebben belandde Jeanne in de zorg en wel bij het consultatiebureau. Dat heeft ze zo’n 20 jaar gedaan, vooral in de dorpen rondom Den Bosch zoals Nuland, Vinkel, Helvoirt, Haaren. Vriendelijke en gemakkelijke  mensen daar volgens Jeanne. Ook heeft ze altijd vrijwilligerswerk gedaan voor de kerk en voor school, zoals leesmoeder, biebmoeder en kamp-moeder. En sinds 2011 is Jeanne eigenlijk ook plantjes-moeder.


                            Kennis doorgeven
                            Het afvalstoffenterrein aan de Paardskerkhofweg kwam toen namelijk braak te liggen en Boschveld mocht laten weten wat daar mee ging gebeuren. Jeanne tuinierde al wat langer in haar volkstuin en samen met enkele andere enthousiaste bewoners was de keuze snel gemaakt. Het plan voor de Boschveldtuin werd geboren en in mei 2012 werden de eerste plantenbakken geplaatst.

                            Jeanne vindt het leuk om haar kennis over alles wat groeit en bloeit door te geven aan anderen. Het samen werken in de tuin, daar wordt ze erg blij van. Als kinderen – maar ook volwassenen – voor het eerst worteltjes of radijsjes uit de grond trekken levert dat nogal eens verraste gezichten op. Nee, ze groeien niet in een bosje met een elastiekje erom. Ze zijn niet voorverpakt en ja echt, die in de winkel liggen komen óók uit de grond.

                             

                            Druk baasje
                            Zelf leert ze ook groenten van andere culturen kennen en telen, kousenband bijvoorbeeld. Behalve wroeten in de Boschveldtuin schreef ze ook jaren de wekelijkse nieuwsbrief voor de tuinvrienden en artikeltjes voor de (buurt)krant. En dan heeft ze ook nog tijd om regelmatig te gaan zwemmen, aan yoga te doen, fotoalbums in te plakken en op op de kleinkinderen passen. Kortom, een druk baasje die Jeanne.

                            [Actief bij: Boschveldtuin]

                            Terug naar boven

                            Khola Albusaidy

                            Khola (spreek uit: Gola), afkomstig uit Kenia, is een vrolijke verschijning die veel lacht. Ze is 46, getrouwd en woont sinds 2017 in Nederland. Om precies te zijn in Hintham en voorheen in Boschveld.

                             

                            Khola is op verschillende manieren verbonden aan Copernikkel. Via een vriendin leerde zij de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat kennen en heeft daar leren fietsen. Vervolgens heeft zij taalles gekregen, eerst van Tanja Embrechts en nu van Lilian Martens.

                            Ze is gastvrouw geworden bij Copernikkel én is regelmatig te vinden bij de NaaiMeetUp. Dat laatste is niet zo vreemd; in Kenia was Khola naaister van dameskleding, werkend vanuit huis.

                            Khola vindt Copernikkel een mooie plek. Het voelt er een beetje als familie. Bij de NaaiMeetUp helpen de vrouwen elkaar en wordt er veel gekletst en gelachen. Ze voelt zich er thuis.

                            Hobby’s van haar zijn koken, breien en dansen op (Keniaanse) bruiloften. Uiteindelijk wil Khola graag werk vinden, wellicht naaiwerk via opdrachten van de NaaiMeetUp, dat zou mooi zijn.

                            [Actief bij: Gastvrouw - NaaiMeetUp]

                            Terug naar boven

                            Lilian Martens-Trouwborst

                            Lilian is taaldocent bij Copernikkel. De van oorsprong Rotterdamse is zeven jaar geleden via Terneuzen in Den Bosch belandt. Lilian heeft drie kinderen en acht kleinkinderen. Haar man is overleden. Ze komt uit het onderwijs (Beeldende Vorming) en maakte ook in Terneuzen al deel uit van een team dat kinderen bijspijkerde met taal.

                             

                            Een buurvrouw vroeg eens of ze bij het ROC in Terneuzen wilde helpen met taallessen. Geen wonder dus dat Lilian, nu al weer voor het 2e jaar, taalles geeft bij Copernikkel, meestal in de (tijdelijke) ruimte van de NaaiMeetUp op de hoek.

                             

                            Taallessen
                            Ze kwam al fietsend altijd langs Copernikkel en is op een goede dag maar eens naar binnen gewandeld. Ze vroeg informatie over de Taallessen en is vervolgens gebleven. De taalles wordt gegeven aan (buurt)bewoners die de Nederlandse taal nog niet goed beheersen en die verder willen ontwikkelen.

                            Gezellig
                            Lilian vindt het zinvol werk. Ze helpt anderen graag wat op te steken van onze taal. En - ook niet onbelangrijk - het is gezellig tussen al die mensen uit verschillende culturen.

                            Popconcerten
                            Haar andere bezigheden zijn tekenen, lezen, fietsen, met vriendinnen naar de film in de Verkadefabriek, de kleinkinderen helpen en - best opmerkelijk voor een 72-jarige -  popconcerten en festivals bezoeken. Wij vragen wat ze nog graag zou willen doen? Nou, behalve taalles blijven geven, het leventje van vóór Corona graag weer terug...

                            [Actief bij: Taallessen]

                            Terug naar boven

                            Maryam Mohavedi

                            Ze komen uit alle windstreken van de wereld, de Copernikkelaars. Maryam Movahedi is geboren in zuid-Iran, tegen de grens met Pakistan. Haar vader was Iranees, haar moeder Oostenrijkse. Ze heeft vier broers en drie zussen, één zoon en één kleinkind. In 2022 wordt ze 65 jaar.


                            Teheran
                            Toen Maryam 4 jaar was verhuisde de familie naar Teheran, de hoofdstad van Iran. Ze heeft daar een mooie kindertijd en jeugd gehad zonder al te veel zorgen. Toen ze 20 was (1977) trouwde ze, werd zwanger én begon ook een studie economie aan de universiteit. Daar heeft ze ook het diploma gehaald.

                            Oostenrijk
                            In 1979 veranderde alles toen Ayatollah Khomeiny aan de macht kwam na de Islamitische Revolutie en vrouwen ineens weinig vrijheden meer hadden. Maryam was en is een vrouw die graag voor zichzelf beslist wat en hoe ze iets wil en zag geen mogelijkheid meer voor een goed leven in Iran en vertrok naar Oostenrijk. Het land van haar moeder. In Wenen heeft Maryam echt van alles gedaan; bureauwerk, kok in een restaurant, babysitten, strijkwerk voor andere families. Alles om haar koksopleiding te kunnen betalen die ze in de avond volgde. 

                            Nederland
                            In 2000, ze is inmiddels gescheiden, besluit ze voor haar werk naar Nederland te gaan. In Nederland verdient ze goed met assemblagewerk voor een internationaal bedrijf. Ze geniet van het leven, haar vrijheid en uitstapjes met collega's en vrienden. Omdat het bedrijf vertrekt uit Nederland houdt dat leventje vrij plotseling op. Maar dat is voor Maryam niet meteen een probleem. Het avontuur lonkt en in 2002 vertrekt ze naar Nigeria. Een droom die ze al sinds haar kindertijd koestert. Dankzij het geld dat ze in Oostenrijk en Nederland heeft verdiend kan ze die droom nu waarmaken. 

                            Nigeria
                            In Nigeria werkt ze voor een computerbedrijf om een inkomen te hebben om van te leven. Maar in haar vrije tijd werkt ze als vrijwilliger met vrouwen die niet kunnen lezen en schrijven. Ze geeft veel om de Nigerianen en wil ze graag vooruit helpen in het leven. En omdat ze een mooi en vooral groot genoeg huis heeft adopteert ze drie Nigeriaanse meisjes van 8, 10 en 11 jaar oud. Ze zorgt dat de meisjes goed onderwijs kunnen volgen. De beste weg naar een beter leven. Om nog meer  mensen te kunnen helpen koopt Maryam ook nog 2 stukken grond aan van 6 en 8 hectare. Daar verbouwt ze met de vrouwen verschillende groenten en ook anderen mogen daar gebruik van maken. Het geeft haar erg veel voldoening.

                            Terug naar Nederland
                            Het mooie leventje in Nigeria komt in 2003 helaas vrij abrupt tot een einde omdat ze erg ziek wordt door Malaria. Maryam besluit uiteindelijk terug naar Nederland te gaan, ook omdat al haar spullen daar nog staan opgeslagen. Ze moet op zoek naar een huis en naar werk, zodra ze herstelt is. Gelukkig heeft ze al vrij snel weer werk via verschillende uitzendbureaus. Ze werkt in de productie en maakt soms wel weken van 80 uur. Maar in 2005 wordt Maryam weer ziek. Deze keer is het dusdanig ernstig dat ze zelfs moet stoppen met werken en wordt ze medisch afgekeurd voor werk.

                            Copernikkel
                            Zo’n 6 jaar geleden neemt een goede vriendin haar mee naar de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat. Daar leert ze veel nieuwe mensen kennen en via de Fietswerkplaats ook Copernikkel. Zo komt ze in contact met de BoschveldWereldkeuken, die op dat moment net begint te ontstaan. Ze gaat koken, samen met Sakina en veel andere vrouwen van de Fietswerkplaats. Ze doet niets liever dan koken en Maryam voelt zich erg op haar plek bij de Wereldkeuken. Voor de catering, de wijkmaaltijd en voor de Afhaalmaaltijd kookt ze haar bijzondere Iraanse gerechten. Soms heel authentiek traditioneel en soms met een snufje van haarzelf erin. Maar ze draait haar hand ook niet om voor Weense patisserie, want bakken kan ze ook als de beste.

                            Kookboek
                            Door Corona heeft Maryam een tijdje weinig kunnen doen maar nu is ze blij dat ze weer haar kookkunsten kan vertonen. Samen met anderen bezig zijn, samen lachen. Niets leukers dan dat. Voor wat betreft de toekomst heeft Maryam 3 wensen: gezond blijven, koken samen met anderen in en voor de Wereldkeuken. En ze wil nog heel graag een kookboek uitbrengen met eigen originele recepten.

                            Professioneel kok is Maryam dan wel niet geworden maar de passie is er niet minder om!

                             

                            *Foto: Speciaal voor de gelegenheid draagt Maryam op de foto traditionele kleding uit haar geboortestreek in Iran. 

                             

                            [Actief bij: BoschveldWereldkeuken]

                            Terug naar boven

                            Rien Mertens

                            Rien is elke tweede zaterdag van de maand te vinden bij Copernikkel en de ReparatieStraat. Zijn specialisatie: elektronica. Rien ziet het levenslicht in juni 1953 in Rotterdam in, heel opmerkelijk, dezelfde straat als waar zijn zoon nu woont. Als hij anderhalf jaar oud is verhuisd het gezin naar Den Bosch, naar de Van Heurnstraat.

                             

                            Rien zal zo’n 30 jaar zijn geweest toen hij zijn vrouw ontmoette tijdens Jazz in Duketown. In de drukte op het Fonteinpleintje liepen ze elkaar letterlijk tegen het lijf. Ze hebben ook nog een dochter. Na veel omzwervingen binnen de stad (10 verhuizingen) wonen Rien en zijn vrouw nu al weer een tijdje in Rosmalen.

                             

                            Feest
                            Na een aantal jaren HBS besloot Rien een studie elektrotechniek aan de MTS te volgen. Naar eigen zeggen betekende dat vier jaar feest vieren. Favoriete tijdsbesteding was het maken van zenders voor andere studenten. Die zenders werden destijds, in de jaren '70 en '80, veel gebruikt als piratenzender. Men had dus geen vergunning om uit te zenden. Radio Vrij Den Bosch (krakers) aan de Papenhulst was zo’n zender en heeft dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van Rien.

                             

                            Werk
                            Na nog eens twee jaar HTS en een korte loopbaan bij de technische groothandel van zijn vader belandde Rien bij de Politie Verbindingsdienst. Dit betekende o.a. zenders inbouwen, met de Telex werken en onderhoud van portofoons. (Als de lezer niet helemaal begrijpt waar dit over gaat, ff googelen!). Philips Lighting in Eindhoven was de volgende werkgever van Rien die graag gebruik wilde maken van zijn kennis. De ervaring opgedaan bij de politie kwam goed van pas bij de sollicitatie; Rien werd meteen aangenomen en mocht zich bezig houden met de ontwikkeling van elektronica in TL-buizen. Na 5 jaar verruilde hij Eindhoven weer voor Den Bosch. Ditmaal kwam Rien te werken bij een speelautomatenfabriek voor de ontwikkeling van elektronica in speelkasten.

                             

                            ReparatieStraat
                            Via politieke filmavonden, georganiseerd door Leidi Haaijer (van de NaaiMeetUp), maakte Rien kennis met de ReparatieStraat. Die vond toen nog plaats in de gang van het BAC (Boschveld Ambachten Centrum) aan de Parallelweg. Bij mooi weer werden de demontabele tafels van Vincent Geurts in de (oude) Boschveldtuin gezet. Hup de spulletjes er op en beginnen maar. Na enige tijd verhuisde de ReparatieStraat, met Rien er bij, naar Copernikkel aan de Copernicuslaan. Daar zit het nu al weer zo’n vijf jaar. Rien heeft ook nog even deel genomen aan de Vrije PC en de Maakplaats.

                             

                            Specialiteit
                            Specialiteit van Rien is de elektronica van radio’s en versterkers. Moderne spullen zijn steeds moeilijker te repareren. Hij vindt het triest te zien dat dingen worden gemaakt om zo snel mogelijk te vervangen. Zijn devies: niet weggooien, misschien kan het worden gerepareerd. En als een van de reparateurs dan weer een koffiezetter  aan de praat heeft gekregen kan er koffie worden gezet voor de mensen die voor de gezelligheid komen.

                             

                            Vrije tijd
                            Tsja, overbodige vraag aan Rien: wat doe je verder in je vrije tijd? "Met elektronica bezig zijn natuurlijk!" Op dit moment werkt hij in zijn zelfbouw elektrische auto aan de accu. Deze wordt omgebouwd tot reserve batterij. Ook de verwerking van zonne- en windenergie heeft zijn warme belangstelling. Daarnaast fietst Rien vrijwel elke dag. Soms naar Copernikkel voor een bakkie koffie. En voor de gezelligheid.

                            [Actief bij: ReparatieStraat]

                            Terug naar boven

                            Shivana Eduards

                            En weer een Copernikkelaar die wij u graag voorstellen; deze keer Shivana Damaira Eduards, ook wel bekend als 'Buurtvrouw' in Boschveld. Shivana is 35 en woont in Den Bosch Zuid. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Paramaribo in Suriname. Daar woonde ze met haar ouders en andere familieleden onder één dak. Heel gezellig allemaal.


                            Overigens stamt Shivana en haar familie af van de Marrons; de tot slaaf gemaakten die tijdens de slavernij wisten te ontsnappen en in de binnenlanden van Suriname een vrij bestaan wisten op te bouwen.

                            Shivana was 3 jaar oud toen haar vader, Jack, naar Nederland vertrok om daar een 'bekende Boschvelder' te worden. Even later volgden de kleine Shivana en haar moeder. Omdat ze nog geen woonruimte hadden belandden ze eerst in het AZC in Echt, in Limburg. Shivana weet nog goed wat haar het meest opviel toen ze voor de eerste keer met de trein door Nederland reisde: "Al die weilanden vol met zwart-witte koeien!" Vrij snel kregen ze een woning aangeboden, eerst in de Vliert en later in de Kruiskamp, waar haar broertje werd geboren.

                            Studie
                            Toen Shivana nog héél jong was droomde ze van een baan als stewardess of verloskundige. Lerares leek haar ook wel wat. Maar dat is het allemaal niet geworden. Hoewel, ze geeft nu ook les maar op een wat andere manier... Omdat ze alles wel leuk of interessant vond was een studierichting kiezen best moeilijk. Een vriendin wees haar op haar karaktereigenschappen en uiteindelijk koos ze voor een sociale studie. En zo studeerde Shivana in 2015 af bij Maatschappelijk Werk en Dienstverlening op de Avans Hogeschool in Den Bosch.

                            Buurtvrouw
                            Vrij snel daarna solliciteerde ze bij het project Buurtman-Buurtvrouw dat in 2011 tot stand is gekomen op initiatief van de Wijkraad Boschveld. Het project is ontstaan vanuit de behoefte van veel bewoners naar een luisterend oor. En niet alleen als er problemen zijn, ook om gezellig even te kletsen. En hoewel Shivana goed kan kletsen kan ze duidelijk ook dat luisterende oor bieden. Voor haar is iedereen belangrijk en bewoners waarderen dat; als er wel problemen zijn wordt daar naar geluisterd. Er wordt hulp geboden of doorverwezen naar andere instanties als dat nodig is.

                            Opvoedtraining
                            Daarnaast geeft Shivana de opvoedtraining 'Het Begint Bij Mij'. De training is al 2 maal succesvol gegeven in Boschveld. In plaats van dat Shivana vertelt hoe jij je kinderen moet opvoeden, gaan ouders zelf ontdekken wat zij belangrijk vinden om hun kind(eren) te leren. Deelnemers begrijpen wat Shivana vertelt en passen de informatie meteen toe in het dagelijks leven wat inspirerend werkt. Ook mensen die de Nederlandse taal niet goed beheersen zijn er mee geholpen omdat er ook wordt gewerkt met video en simpele opdrachten. In groepsverband (met andere ouders) werk je samen aan je positieve verandering binnen jouw gezin!

                            Hobby's
                            Of Shivana ook hobby’s heeft? Vroeger heeft ze op atletiek gezeten, bij OSSVOLO, maar nu wandelt ze liever. Ook leest ze graag boeken over psychologie, daar leert ze weer van. En reizen, vooral naar warme landen. Jamaica heeft ze al gezien en ze droomt nog van de Pyramides van Egypte. En de Bahama’s staan ook nog op het verlanglijstje. Evenals een safari in Zuid-Afrika.

                            Tot slot
                            Shivana vindt het als Buurtvrouw geweldig dat mensen zich ontplooien en ontwikkelen, zelfvertrouwen krijgen. Dat is ook het leuke aan haar werk, je hoeft geen grote dingen te doen om mensen te zien opbloeien. Er zijn voor de ander en luisteren is vaak al genoeg. Ze komt als een soort buurtvrouw op de koffie en benadert je als mens. Mooi toch!? 

                            [Actief bij: Buurtman/Buurtvrouw]

                            Terug naar boven

                            Suzanne van Hees

                            Wij vinden het eens tijd worden om ons Suzanne aan u voor te stellen. Suzanne van Hees is de opvolgster van Wieke Wijnen die ruim 5 jaar Copernikkel heeft geleid. De officiële functie van Suzanne is die van coördinator van de coöperatie (en de stichting). Meestal is ze op de maandag en donderdag bij Copernikkel te vinden. Daarnaast voert ze met enige regelmaat gesprekken met samenwerkings-partners zoals WeenerXL, het OranjeFonds of de gemeente over bijvoorbeeld subsidies en de algehele voortgang.

                             

                            Ons Suzanne heeft drie kinderen en een man en woont sinds 2018 in Boschveld. Haar jeugd heeft ze doorgebracht in Arnhem en vanaf haar negende woonde ze in Geldrop.

                            Omdat ze al vrij jong geïnteresseerd was in hoe mensen zich organiseren en hoe cultuur daar invloed op heeft of daardoor ontstaat, volgde Suzanne twee studies antropologie. Eerst Culturele Antropologie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen (1996 tot 2001) en daarna Organisatie Antropologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (2002 tot 2005). Dat klinkt als een hele mondvol maar kort samengevat is het de studie van mensen en hun cultuur én van mensen en de cultuur binnen organisaties.

                            Cultuur proeven
                            Tijdens haar studie verbleef ze een aantal maanden in o.a. Marokko en leerde daar ook de taal. Dat komt bij Copernikkel soms wel van pas!  Tussen haar studies door maakte ze nog een prachtige reis naar Zuid-Amerika. Omdat het nog niet zo eenvoudig was direct na haar studie een baan te vinden is Suzanne eerst gaan werken in het horeca gedeelte van de Verkadefabriek. Daar proefde ze al veel van de Bosschenaar en zijn culturele achtergrond.

                            Europees onderzoek
                            In 2008 kreeg Suzanne de kans mee te doen aan een onderzoek bij de Universiteit van Amsterdam over de Europese publieke ruimte. Daar onderzocht zij het Europa-gevoel middels interviews bij o.a. parlementsleden en afgevaardigden van migrantenorganisaties. Na nog een tijdje onderzoekswerk voor een welzijnsorganisatie in Noord-Holland begon Suzanne in 2013 haar eigen onderzoek- en adviesbureau.

                            Spullen en afval
                            Als zelfstandig ondernemer heeft ze o.a. voor Orthen Links het  'afscheid van de wijk' georganiseerd en voor de Barten heeft ze zich ingezet voor herindeling van de openbare ruimte. In 2016 is Suzanne bij SOS kringloop gaan werken als assistent-bedrijfsleider. Een tijdje later was ze geen assistent meer maar de bedrijfsleider zelf. Bij de Kringloop zag ze dat mensen veel overbodige spullen wegdeden. Dat zette haar aan het denken over hoe we met spullen en afval omgaan, welke waarde hechten we daar eigenlijk aan.

                            Gelijkwaardig
                            Naar haar idee "gaan we soms met elkaar om zoals we met spullen omgaan. Tegelijkertijd is ieder mens waardevol, ongeacht waar hij of zij vandaan komt. Samen kunnen we iets moois neerzetten en dat zou wel meer mogen worden gestimuleerd; hoe kunnen we dingen anders doen, hoe creëer je meer slagkracht". Werken op basis van gelijkwaardigheid vindt ze ook belangrijk. Deze bewustwording wil Suzanne graag aanzwengelen in haar werk, zowel bij 'Sparkling Plastic' bij het Cementrum in Noord als bij Copernikkel waar ze nu ongeveer een jaartje werkt. Daarbij wil ze graag de schakel zijn tussen de leefwereld en de systeemwereld.

                            Zelfredzaam
                            Wat haar in dit eerste jaar bij Copernikkel het meest is opgevallen? Dat er bij Copernikkel al heel veel vanzelf gebeurt. In haar eigen woorden: het zelforganiserend vermogen van de actieve bewoners bij Copernikkel is groot. Dat hebben wij zelf misschien niet zo in de gaten maar dat is inderdaad best bijzonder.

                            Fietsen en bergwandelen
                            Tot slot willen we nog graag weten wat Suzanne in haar vrije tijd doet. Nou, lekker fietsen, ook in de vakantie. Of bergwandelen, ook leuk! Ze houdt ook van lekker eten en koken maar dan wel graag biologisch. En met enige regelmaat gaat ze naar de Verkadefabriek. Inmiddels niet meer om achter de bar te staan maar om die mooie nieuwe film te zien.

                            [Actief bij: Copernikkel]

                            Terug naar boven

                             

                            Willem van Engelen

                            Willem van Engelen is fietsreparateur en (scheidend) coördinator van de enige Copernikkeltak die buiten Boschveld ligt: Wij Gaan Fietsen. Ook is hij al jaren betrokken bij de ReparatieStraat.

                            Willem, zoon van een bakker in Veldhuizen (bij Utrecht), is geboren in 1949. Daar groeit hij op samen met nog 2 broers. Willem doorloopt de MULO en de MTS Elektrotechniek. Bij de Koninklijke Maatschappij Wegenbouw in Utrecht loopt hij stage. Na zijn militaire diensttijd (administrateur in Steenwijk) gaat hij daar ook in vaste dienst werken. Willem zit bij de Technische Dienst en moet vooral de verlichting van wegversperringen onderhouden. In 1973 trouwt hij met Ria, gaat in Utrecht wonen en krijgt 2 dochters.

                            Werknemers
                            Willem heeft in zijn werkzame leven bij diverse werkgevers gewerkt. Na de KMW belandt hij bij Schindler liften, een Zwitsers bedrijf waar hij soms gevaarlijke avonturen beleefd. In 1974 gaat Willem werken bij Olivetti schrijfmachines. Daarna volgen nog Agfa Gevaert en Arend. Overal moet hij kopieer-, fax- en schrijfmachines (en liften) repareren en onderhouden.

                            Den Bosch
                            In 1979 verhuizen Willem en zijn vrouw en kinderen van Utrecht naar Den Bosch. Zijn zwager is hem voor gegaan en goed voorbeeld doet goed volgen moet Willem gedacht hebben. Ze komen te wonen in het nieuw gebouwde Rompertpark. Via een open sollicitatie gaat Willem in 1990 aan de slag bij KPN. Hij moet klanten bellen en helpen als er problemen zijn met hun fax-apparaat.

                            Fietsen hoofdstuk 1
                            Toen Willem nog een kleine Willem was (12 jaar) werkte hij op de vrije zaterdag bij de plaatselijke fietsenmaker in Veldhuizen. Daar heeft hij naar eigen zeggen veel geleerd en is de liefde voor de fiets ontstaan. Ook in Den Bosch sleutelt hij verder aan fietsen. Terwijl hij nog werkt bij KPN gaat Willem namelijk elke vrijdag en zaterdag aan de slag bij fietsenmaker Van Dooremalen in de Helftheuvelpassage. Een paar jaar later stopt Willem daar mee en besluit de fiets anders te benutten door post rond te gaan brengen.

                            Fietsen hoofdstuk 2
                            Maar, het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Als in 2001 Wim de Bekker van het PUB (Pastoraal Uitzend Bureau) aan Willem vraagt of hij als fietsenmaker aan de slag wil met dak- en thuislozen hoeft hij niet lang na te denken. Ook na zijn pensionering blijft hij daar werken en vanaf 2006 wordt Willem voor 18 uur in dienst genomen.

                            Fietsen hoofdstuk 3
                            Als het PUB naar de Buitendijk verhuisd maakt Willem kennis met Ton Joore. Ton is dan op de woensdagmiddagen bezig met een groep kinderen uit Boschveld om fietsen te repareren maar zoekt huisvesting. De club van Ton is welkom op de Buitendijk. Het leuke is dat de dak- en thuislozen van het PUB de kinderen gaan helpen. Mooier kan haast niet. Het initiatief krijgt waardering van burgemeester Rombouts en Brabant Wonen. Deze laatste stelt een garagebox aan de Kelvinstraat in Boschveld ter beschikking. In eerste instantie alleen voor de kinderen maar al snel komen de moeders mee om te helpen. Enkelen van hen krijgen ook fietsles. De Fietswerkplaats is een feit en Willem is er bij.
                             
                            Fietsen hoofdstuk 4
                            Eind 2015 komt de noodopvang voor Syrische vluchtelingen bij het Autotron in Rosmalen in beeld. Elke donderdag gaat Willem samen met Simon en Ahmad daar fietsen repareren. Er wordt een container voor het gereedschap neergezet en vluchtelingen helpen mee. De Fietswerkplaats in Boschveld zorgt er voor dat belangstellenden fietsles krijgen en een fietsdiploma kunnen halen. Vervoer van het AZC naar de Kelvinstraat wordt door allerlei vrijwilligers geregeld.

                            Fietsen hoofdstuk 5
                            Als de bewoners van het AZC een fietsdiploma hebben gehaald kunnen ze een gratis gerepareerde fiets krijgen bij Willem. Er wordt een oproep gedaan om fietsen te doneren en op 16 juli 2016 wordt in de Sint Jan een grote groep fietsen ingezegend door bisschop de Gerard de Korte. Maar waar moeten al die fietsen heen? Via Victorien van Hulst (Theaterfestival Boulevard) kan de kelder van het Cementrum aan de Sint Teunislaan worden gebruikt. In eerste instantie alleen als opslag van de fietsen. Nadat het AZC wordt gesloten wordt ook het gereedschap hier onder gebracht en gaat Willem met een aantal vrijwilliggers hier ook de fietsen repareren. 'Yalla Biskleet!' oftewel: ‘Wij Gaan Fietsen’ is geboren en is nog steeds springlevend onder de bezielende leiding van Willem.

                            Plezier
                            Volgens Willem heerst er een prettige chaos bij de reparateurs van Wij Gaan Fietsen. Ze helpen de bezoekers met hun fietsen, ze helpen elkaar en bovenal hebben ze ontzettend veel pret onder elkaar. Tot slot heeft Willem een wat minder prettige mededeling; hij gaat volgend jaar stoppen als begeleider van Wij Gaan Fietsen. Er moet een nieuwe coördinator komen en men is naarstig op zoek...

                            Rustiger aan
                            Willem vindt het heerlijk om zijn vrije tijd met de kleinkinderen door te brengen. Daarnaast repareert hij op vrijdagen de houtmachines van ‘Stadshout’ in Nuland (Stadshout heeft o.a. het ‘bankje van Kees’ gemaakt, bij de Boschveldtuin en de houten bank op de Parade). Ook bij Exodus aan de Sonniusstraat kennen ze Willem. Al met al is het een druk baasje. Maar wel een baasje die het wat rustiger aan wil gaan doen.

                            [Actief bij: Wij Gaan Fietsen/Wij Maken Fietsen]

                            Terug naar boven

                            Zainab Al Alwan

                            Zainab, gastvrouw en assistent bij de NaaiMeetUp, is wat ons betreft een vrolijke verschijning. Dat laatste is geen vanzelfsprekendheid want Zainab heeft het niet altijd even gemakkelijk gehad in haar leven. Ze werd geboren in Nasiriya, een provinciehoofdstad in Irak, ten zuidoosten van Bagdad. Daar groeide ze op als oudste in een gezin van vier kinderen. Maar op haar veertiende moest ze met haar ouders, twee zussen en broer vluchten vanwege de voortdurende oorlog. 

                             

                            Hoewel Nasiriya traditioneel gezien wordt als de locatie van de 'Hof van Eden' was daar al lange tijd weinig meer van te herkennen. Het dagelijks leven was er zwaar door al het geweld van strijdende partijen. Het waren deze moeilijkee omstandigheden die haar ouders dwongen weg te gaan met het nog jonge gezin. 

                             

                            Apothekersassistente
                            Via Saoedi-Arabië belandde het gezin, aanvankelijk zonder Zainab's vader, in Nederland. Na een jaar zag ook haar vader kans naar Nederland te komen. Zainab begon in het opvangcentrum direct met lessen Nederlandse taal. Enkele jaren later begon ze aan een opleiding tot apothekersassistente in Utrecht maar dat bleek best lastig te combineren met haar huwelijk en de kinderen die ze ondertussen had. Toen ook nog de studiefinanciering na twee jaar stopte moest ze tot haar grote spijt met de opleiding stoppen.

                             

                            Mensen en kleding
                            Nu woont Zainab al weer 20 jaar met haar 4 kinderen in de Schutskamp en zien we haar regelmatig als gastvrouw bij Copernikkel en bij de NaaiMeetUp. Een jaar of twee, drie geleden was ze op zoek naar vrijwilligerswerk en via Hataw (een van onze andere gastvrouwen die Zainab al jaren kent) leerde ze Copernikkel kennen. Eerst dus als gastvrouw en wat later ook op de woensdag bij Selma en de NaaiMeetUp. Inmiddels is ze daar bijna elke dag in de weer met mensen en kleding; helpen met stof meten, inkorten, verstellen, etc. Ook het helpen bij de naailessen behoort tot haar bezigheden. Soms doet ze de Kledingreparatie-middag zelfs in haar uppie!

                             

                            Plezier
                            Het gaat haar allemaal goed af en Zainab voelt zich erg thuis bij Copernikkel en de NaaiMeetUp. Ze zegt dat ze vroeger veel verdriet had maar dat ze door al het begrip, de ruimte en vriendelijkheid van iedereen bij Copernikkel nu weer plezier heeft in het leven. Dat heeft ze in onze ogen zéker ook te danken aan haar eigen inzet, doorzettingsvermogen en opgewekte en zorgzame karakter.

                             

                            'Bloeiende bloem'
                            Zainab betekent in het Arabisch 'bloeiende bloem' en die naam past haar goed. Als ze op een dag nog eens de kans krijgt haar studie weer op te pakken dan zou dat bijzonder mooi zijn. Dat gunnen we Zainab van harte!

                            [Actief bij: Gastvrouwen & NaaiMeetUp]

                            Terug naar boven

                            Copernikkel

                            Teksten: Wim van Deurzen
                            Fotografie: Olaf Smit
                            Huisstijl: Amelieke van de Lavoir
                            Webdesign: Joanda van Geffen

                            Contact opnemen

                            Copernikkel
                            Copernicuslaan 308
                            5223 ER ’s-Hertogenbosch

                             06 25 21 53 40
                             info@copernikkel.nl