De gezichten van Copernikkel

Wij vonden het tijd worden om onze actieve Copernikkelaars eens een-voor-een in het zonnetje te zetten. En zo ontstond 'De gezichten van Copernikkel'.

We stellen je elke keer voor aan een van de vele buurtbewoners die actief zijn bij de initiatieven die samen de wijkcoöperatie Copernikkel vormen. Zo leer je al die bijzondere mensen bij ons in Boschveld een beetje beter kennen. 



Foto's en interviews: Olaf Smit & Joanda van Geffen

Willem van Engelen

Willem van Engelen is fietsreparateur en (scheidend) coördinator van de enige Copernikkeltak die buiten Boschveld ligt: Wij Gaan Fietsen. Ook is hij al jaren betrokken bij de ReparatieStraat.

Willem, zoon van een bakker in Veldhuizen (bij Utrecht), is geboren in 1949. Daar groeit hij op samen met nog 2 broers. Willem doorloopt de MULO en de MTS Elektrotechniek. Bij de Koninklijke Maatschappij Wegenbouw in Utrecht loopt hij stage. Na zijn militaire diensttijd (administrateur in Steenwijk) gaat hij daar ook in vaste dienst werken. Willem zit bij de Technische Dienst en moet vooral de verlichting van wegversperringen onderhouden. In 1973 trouwt hij met Ria, gaat in Utrecht wonen en krijgt 2 dochters.

Werknemers
Willem heeft in zijn werkzame leven bij diverse werkgevers gewerkt. Na de KMW belandt hij bij Schindler liften, een Zwitsers bedrijf waar hij soms gevaarlijke avonturen beleefd. In 1974 gaat Willem werken bij Olivetti schrijfmachines. Daarna volgen nog Agfa Gevaert en Arend. Overal moet hij kopieer-, fax- en schrijfmachines (en liften) repareren en onderhouden.

Den Bosch
In 1979 verhuizen Willem en zijn vrouw en kinderen van Utrecht naar Den Bosch. Zijn zwager is hem voor gegaan en goed voorbeeld doet goed volgen moet Willem gedacht hebben. Ze komen te wonen in het nieuw gebouwde Rompertpark. Via een open sollicitatie gaat Willem in 1990 aan de slag bij KPN. Hij moet klanten bellen en helpen als er problemen zijn met hun fax-apparaat.

Fietsen hoofdstuk 1
Toen Willem nog een kleine Willem was (12 jaar) werkte hij op de vrije zaterdag bij de plaatselijke fietsenmaker in Veldhuizen. Daar heeft hij naar eigen zeggen veel geleerd en is de liefde voor de fiets ontstaan. Ook in Den Bosch sleutelt hij verder aan fietsen. Terwijl hij nog werkt bij KPN gaat Willem namelijk elke vrijdag en zaterdag aan de slag bij fietsenmaker Van Dooremalen in de Helftheuvelpassage. Een paar jaar later stopt Willem daar mee en besluit de fiets anders te benutten door post rond te gaan brengen.

Fietsen hoofdstuk 2
Maar, het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Als in 2001 Wim de Bekker van het PUB (Pastoraal Uitzend Bureau) aan Willem vraagt of hij als fietsenmaker aan de slag wil met dak- en thuislozen hoeft hij niet lang na te denken. Ook na zijn pensionering blijft hij daar werken en vanaf 2006 wordt Willem voor 18 uur in dienst genomen.

Fietsen hoofdstuk 3
Als het PUB naar de Buitendijk verhuisd maakt Willem kennis met Ton Joore. Ton is dan op de woensdagmiddagen bezig met een groep kinderen uit Boschveld om fietsen te repareren maar zoekt huisvesting. De club van Ton is welkom op de Buitendijk. Het leuke is dat de dak- en thuislozen van het PUB de kinderen gaan helpen. Mooier kan haast niet. Het initiatief krijgt waardering van burgemeester Rombouts en Brabant Wonen. Deze laatste stelt een garagebox aan de Kelvinstraat in Boschveld ter beschikking. In eerste instantie alleen voor de kinderen maar al snel komen de moeders mee om te helpen. Enkelen van hen krijgen ook fietsles. De Fietswerkplaats is een feit en Willem is er bij.
 
Fietsen hoofdstuk 4
Eind 2015 komt de noodopvang voor Syrische vluchtelingen bij het Autotron in Rosmalen in beeld. Elke donderdag gaat Willem samen met Simon en Ahmad daar fietsen repareren. Er wordt een container voor het gereedschap neergezet en vluchtelingen helpen mee. De Fietswerkplaats in Boschveld zorgt er voor dat belangstellenden fietsles krijgen en een fietsdiploma kunnen halen. Vervoer van het AZC naar de Kelvinstraat wordt door allerlei vrijwilligers geregeld.

Fietsen hoofdstuk 5
Als de bewoners van het AZC een fietsdiploma hebben gehaald kunnen ze een gratis gerepareerde fiets krijgen bij Willem. Er wordt een oproep gedaan om fietsen te doneren en op 16 juli 2016 wordt in de Sint Jan een grote groep fietsen ingezegend door bisschop de Gerard de Korte. Maar waar moeten al die fietsen heen? Via Victorien van Hulst (Theaterfestival Boulevard) kan de kelder van het Cementrum aan de Sint Teunislaan worden gebruikt. In eerste instantie alleen als opslag van de fietsen. Nadat het AZC wordt gesloten wordt ook het gereedschap hier onder gebracht en gaat Willem met een aantal vrijwilliggers hier ook de fietsen repareren. 'Yalla Biskleet!' oftewel: ‘Wij Gaan Fietsen’ is geboren en is nog steeds springlevend onder de bezielende leiding van Willem.

Plezier
Volgens Willem heerst er een prettige chaos bij de reparateurs van Wij Gaan Fietsen. Ze helpen de bezoekers met hun fietsen, ze helpen elkaar en bovenal hebben ze ontzettend veel pret onder elkaar. Tot slot heeft Willem een wat minder prettige mededeling; hij gaat volgend jaar stoppen als begeleider van Wij Gaan Fietsen. Er moet een nieuwe coördinator komen en men is naarstig op zoek...

Rustiger aan
Willem vindt het heerlijk om zijn vrije tijd met de kleinkinderen door te brengen. Daarnaast repareert hij op vrijdagen de houtmachines van ‘Stadshout’ in Nuland (Stadshout heeft o.a. het ‘bankje van Kees’ gemaakt, bij de Boschveldtuin en de houten bank op de Parade). Ook bij Exodus aan de Sonniusstraat kennen ze Willem. Al met al is het een druk baasje. Maar wel een baasje die het wat rustiger aan wil gaan doen.

 

DE GEZICHTEN VAN COPERNIKKEL

Lilian Martens

Taallessen

Lilian Martens-Trouwborst is taaldocent bij Copernikkel. De van oorsprong Rotterdamse belandde in 2014 via Terneuzen in Den Bosch. Lilian heeft drie kinderen en acht kleinkinderen, haar man is overleden. Ze komt uit het onderwijs (Beeldende Vorming) en maakte ook in....

Lees verder...

    Khola Albusaidy

    Gastvrouw

    De in 1975 in Kenia geboren Khola (spreek uit: Gola) is een vrolijke verschijning die veel lacht. Ze is getrouwd en woont sinds 2017 in Nederland. Om precies te zijn in Hintham en voorheen in Boschveld. Khola is op verschillende manieren verbonden aan Copernikkel....

    Lees verder...

      Hamdija Habibovic

      Klussendienst

      Hamdija is een van de klussers van de Klussendienst. Hij is in 1956 geboren in Bosnië en woont sinds 1992 met zijn gezin in Nederland. In Bosnië was Hamdija boswachter en verantwoordelijk voor een natuurgebied van zo’n 20 bij 10 kilometer bossen en rivieren....

      Lees verder...

        Shivana Eduards

        Buurtvrouw

        Shivana Damaira Eduards, ook wel bekend als 'Buurtvrouw' in Boschveld. De in 1986 geboren Shivana woont in Den Bosch Zuid maar is oorspronkelijk afkomstig uit Paramaribo, Suriname. Daar woonde ze met haar ouders en andere familieleden onder één dak....

        Lees verder...

          Maryam Movahedi

          BoschveldWereldkeuken

          Maryam Movahedi is in 1957 geboren in zuid-Iran, tegen de grens met Pakistan. Haar vader was Iranees, haar moeder Oostenrijkse. Ze heeft vier broers en drie zussen, één zoon en één kleinkind. Toen Maryam 4 jaar was verhuisde de familie naar Teheran, de hoofdstad....

          Lees verder...

            Suzanne van Hees

            Coördinator Copernikkel

            Wij vinden het eens tijd worden Suzanne aan u voor te stellen. Suzanne van Hees is de opvolgster van Wieke Wijnen die ruim 5 jaar Copernikkel heeft geleid. De officiële functie van Suzanne is die van coördinator van de coöperatie. Meestal is ze op de maandag en donderdag....

            Lees verder...

              Rien Mertens

              REPARATIESTRAAT

              Rien is elke 2e zaterdag van de maand te vinden bij de ReparatieStraat, specialisatie electronica. Rien ziet het levenslicht in juni 1953 in Rotterdam in, heel opmerkelijk, dezelfde straat als waar zijn zoon nu woont. Als hij 1,5 jaar oud is verhuisd het gezin naar...

              lees verder...

                Willem van Engelen

                WIJ GAAN FIETSEN

                Willem van Engelen is fietsreparateur en (scheidend) coördinator van de enige Copernikkeltak die buiten Boschveld ligt: Wij Gaan Fietsen. Ook is hij al jaren betrokken bij de ReparatieStraat.
                Willem, zoon van een bakker in Veldhuizen (bij Utrecht), is ...

                lees verder...

                  Rien Mertens

                  Rien is elke tweede zaterdag van de maand te vinden bij Copernikkel en de ReparatieStraat. Zijn specialisatie: elektronica.

                   

                  Rien ziet het levenslicht in juni 1953 in Rotterdam in, heel opmerkelijk, dezelfde straat als waar zijn zoon nu woont. Als hij anderhalf jaar oud is verhuisd het gezin naar Den Bosch, naar de Van Heurnstraat. Rien zal zo’n 30 jaar zijn geweest toen hij zijn vrouw ontmoette tijdens Jazz in Duketown. In de drukte op het Fonteinpleintje liepen ze elkaar letterlijk tegen het lijf. Ze hebben ook nog een dochter. Na veel omzwervingen binnen de stad (10 verhuizingen) wonen Rien en zijn vrouw nu al weer een tijdje in Rosmalen.

                   

                  Feest
                  Na een aantal jaren HBS besloot Rien een studie elektrotechniek aan de MTS te volgen. Naar eigen zeggen betekende dat vier jaar feest vieren. Favoriete tijdsbesteding was het maken van zenders voor andere studenten. Die zenders werden destijds, in de jaren '70 en '80, veel gebruikt als piratenzender. Men had dus geen vergunning om uit te zenden. Radio Vrij Den Bosch (krakers) aan de Papenhulst was zo’n zender en heeft dankbaar gebruik gemaakt van de diensten van Rien.

                   

                  Werk
                  Na nog eens twee jaar HTS en een korte loopbaan bij de technische groothandel van zijn vader belandde Rien bij de Politie Verbindingsdienst. Dit betekende o.a. zenders inbouwen, met de Telex werken en onderhoud van portofoons. (Als de lezer niet helemaal begrijpt waar dit over gaat, ff googelen!). Philips Lighting in Eindhoven was de volgende werkgever van Rien die graag gebruik wilde maken van zijn kennis. De ervaring opgedaan bij de politie kwam goed van pas bij de sollicitatie; Rien werd meteen aangenomen en mocht zich bezig houden met de ontwikkeling van elektronica in TL-buizen. Na 5 jaar verruilde hij Eindhoven weer voor Den Bosch. Ditmaal kwam Rien te werken bij een speelautomatenfabriek voor de ontwikkeling van elektronica in speelkasten.

                   

                  ReparatieStraat
                  Via politieke filmavonden, georganiseerd door Leidi Haaijer (van de NaaiMeetUp), maakte Rien kennis met de ReparatieStraat. Die vond toen nog plaats in de gang van het BAC (Boschveld Ambachten Centrum) aan de Parallelweg. Bij mooi weer werden de demontabele tafels van Vincent Geurts in de (oude) Boschveldtuin gezet. Hup de spulletjes er op en beginnen maar. Na enige tijd verhuisde de ReparatieStraat, met Rien er bij, naar Copernikkel aan de Copernicuslaan. Daar zit het nu al weer zo’n vijf jaar. Rien heeft ook nog even deel genomen aan de Vrije PC en de Maakplaats.

                   

                  Specialiteit
                  Specialiteit van Rien is de elektronica van radio’s en versterkers. Moderne spullen zijn steeds moeilijker te repareren. Hij vindt het triest te zien dat dingen worden gemaakt om zo snel mogelijk te vervangen. Zijn devies: niet weggooien, misschien kan het worden gerepareerd. En als een van de reparateurs dan weer een koffiezetter  aan de praat heeft gekregen kan er koffie worden gezet voor de mensen die voor de gezelligheid komen.

                   

                  Vrije tijd
                  Tsja, overbodige vraag aan Rien: wat doe je verder in je vrije tijd? "Met elektronica bezig zijn natuurlijk!" Op dit moment werkt hij in zijn zelfbouw elektrische auto aan de accu. Deze wordt omgebouwd tot reserve batterij. Ook de verwerking van zonne- en windenergie heeft zijn warme belangstelling. Daarnaast fietst Rien vrijwel elke dag. Soms naar Copernikkel voor een bakkie koffie. En voor de gezelligheid.

                  Suzanne van Hees

                  Wij vinden het eens tijd worden om ons Suzanne aan u voor te stellen. Suzanne van Hees is de opvolgster van Wieke Wijnen die ruim 5 jaar Copernikkel heeft geleid. De officiële functie van Suzanne is die van coördinator van de coöperatie (en de stichting). Meestal is ze op de maandag en donderdag bij Copernikkel te vinden. Daarnaast voert ze met enige regelmaat gesprekken met samenwerkings-partners zoals WeenerXL, het OranjeFonds of de gemeente over bijvoorbeeld subsidies en de algehele voortgang.

                  Ons Suzanne heeft drie kinderen en een man en woont sinds 2018 in Boschveld. Haar jeugd heeft ze doorgebracht in Arnhem en vanaf haar negende woonde ze in Geldrop.

                  Omdat ze al vrij jong geïnteresseerd was in hoe mensen zich organiseren en hoe cultuur daar invloed op heeft of daardoor ontstaat, volgde Suzanne twee studies antropologie. Eerst Culturele Antropologie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen (1996 tot 2001) en daarna Organisatie Antropologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (2002 tot 2005). Dat klinkt als een hele mondvol maar kort samengevat is het de studie van mensen en hun cultuur én van mensen en de cultuur binnen organisaties.

                   

                  Cultuur proeven
                  Tijdens haar studie verbleef ze een aantal maanden in o.a. Marokko en leerde daar ook de taal. Dat komt bij Copernikkel soms wel van pas!  Tussen haar studies door maakte ze nog een prachtige reis naar Zuid-Amerika. Omdat het nog niet zo eenvoudig was direct na haar studie een baan te vinden is Suzanne eerst gaan werken in het horeca gedeelte van de Verkadefabriek. Daar proefde ze al veel van de Bosschenaar en zijn culturele achtergrond.

                  Europees onderzoek
                  In 2008 kreeg Suzanne de kans mee te doen aan een onderzoek bij de Universiteit van Amsterdam over de Europese publieke ruimte. Daar onderzocht zij het Europa-gevoel middels interviews bij o.a. parlementsleden en afgevaardigden van migrantenorganisaties. Na nog een tijdje onderzoekswerk voor een welzijnsorganisatie in Noord-Holland begon Suzanne in 2013 haar eigen onderzoek- en adviesbureau.

                  Spullen en afval
                  Als zelfstandig ondernemer heeft ze o.a. voor Orthen Links het  'afscheid van de wijk' georganiseerd en voor de Barten heeft ze zich ingezet voor herindeling van de openbare ruimte. In 2016 is Suzanne bij SOS kringloop gaan werken als assistent-bedrijfsleider. Een tijdje later was ze geen assistent meer maar de bedrijfsleider zelf. Bij de Kringloop zag ze dat mensen veel overbodige spullen wegdeden. Dat zette haar aan het denken over hoe we met spullen en afval omgaan, welke waarde hechten we daar eigenlijk aan.

                  Gelijkwaardig
                  Naar haar idee "gaan we soms met elkaar om zoals we met spullen omgaan. Tegelijkertijd is ieder mens waardevol, ongeacht waar hij of zij vandaan komt. Samen kunnen we iets moois neerzetten en dat zou wel meer mogen worden gestimuleerd; hoe kunnen we dingen anders doen, hoe creëer je meer slagkracht". Werken op basis van gelijkwaardigheid vindt ze ook belangrijk. Deze bewustwording wil Suzanne graag aanzwengelen in haar werk, zowel bij 'Sparkling Plastic' bij het Cementrum in Noord als bij Copernikkel waar ze nu ongeveer een jaartje werkt. Daarbij wil ze graag de schakel zijn tussen de leefwereld en de systeemwereld.

                  Zelfredzaam
                  Wat haar in dit eerste jaar bij Copernikkel het meest is opgevallen? Dat er bij Copernikkel al heel veel vanzelf gebeurt. In haar eigen woorden: het zelforganiserend vermogen van de actieve bewoners bij Copernikkel is groot. Dat hebben wij zelf misschien niet zo in de gaten maar dat is inderdaad best bijzonder.

                  Fietsen en bergwandelen
                  Tot slot willen we nog graag weten wat Suzanne in haar vrije tijd doet. Nou, lekker fietsen, ook in de vakantie. Of bergwandelen, ook leuk! Ze houdt ook van lekker eten en koken maar dan wel graag biologisch. En met enige regelmaat gaat ze naar de Verkadefabriek. Inmiddels niet meer om achter de bar te staan maar om die mooie nieuwe film te zien.

                   

                  Maryam Mohavedi

                  Ze komen uit alle windstreken van de wereld, de Copernikkelaars. Maryam Movahedi is geboren in zuid-Iran, tegen de grens met Pakistan. Haar vader was Iranees, haar moeder Oostenrijkse. Ze heeft 4 broers en 3 zussen, 1 zoon en 1 kleinkind. In juli wordt ze 64 jaar.


                  Teheran
                  Toen Maryam 4 jaar was verhuisde de familie naar Teheran, de hoofdstad van Iran. Ze heeft daar een mooie kindertijd en jeugd gehad zonder al te veel zorgen. Toen ze 20 was (1977) trouwde ze, werd zwanger én begon ook een studie economie aan de universiteit. Daar heeft ze ook het diploma gehaald.

                  Oostenrijk
                  In 1979 veranderde alles toen Ayatollah Khomeiny aan de macht kwam na de Islamitische Revolutie en vrouwen ineens weinig vrijheden meer hadden. Maryam was en is een vrouw die graag voor zichzelf beslist wat en hoe ze iets wil en zag geen mogelijkheid meer voor een goed leven in Iran en vertrok naar Oostenrijk. Het land van haar moeder. In Wenen heeft Maryam echt van alles gedaan; bureauwerk, kok in een restaurant, babysitten, strijkwerk voor andere families. Alles om haar koksopleiding te kunnen betalen die ze in de avond volgde. 

                  Nederland
                  In 2000, ze is inmiddels gescheiden, besluit ze voor haar werk naar Nederland te gaan. In Nederland verdient ze goed met assemblagewerk voor een internationaal bedrijf. Ze geniet van het leven, haar vrijheid en uitstapjes met collega's en vrienden. Omdat het bedrijf vertrekt uit Nederland houdt dat leventje vrij plotseling op. Maar dat is voor Maryam niet meteen een probleem. Het avontuur lonkt en in 2002 vertrekt ze naar Nigeria. Een droom die ze al sinds haar kindertijd koestert. Dankzij het geld dat ze in Oostenrijk en Nederland heeft verdiend kan ze die droom nu waarmaken. 

                  Nigeria
                  In Nigeria werkt ze voor een computerbedrijf om een inkomen te hebben om van te leven. Maar in haar vrije tijd werkt ze als vrijwilliger met vrouwen die niet kunnen lezen en schrijven. Ze geeft veel om de Nigerianen en wil ze graag vooruit helpen in het leven. En omdat ze een mooi en vooral groot genoeg huis heeft adopteert ze drie Nigeriaanse meisjes van 8, 10 en 11 jaar oud. Ze zorgt dat de meisjes goed onderwijs kunnen volgen. De beste weg naar een beter leven. Om nog meer  mensen te kunnen helpen koopt Maryam ook nog 2 stukken grond aan van 6 en 8 hectare. Daar verbouwt ze met de vrouwen verschillende groenten en ook anderen mogen daar gebruik van maken. Het geeft haar erg veel voldoening.

                  Terug naar Nederland
                  Het mooie leventje in Nigeria komt in 2003 helaas vrij abrupt tot een einde omdat ze erg ziek wordt door Malaria. Maryam besluit uiteindelijk terug naar Nederland te gaan, ook omdat al haar spullen daar nog staan opgeslagen. Ze moet op zoek naar een huis en naar werk, zodra ze herstelt is. Gelukkig heeft ze al vrij snel weer werk via verschillende uitzendbureaus. Ze werkt in de productie en maakt soms wel weken van 80 uur. Maar in 2005 wordt Maryam weer ziek. Deze keer is het dusdanig ernstig dat ze zelfs moet stoppen met werken en wordt ze medisch afgekeurd voor werk.

                  Copernikkel
                  Zo’n 6 jaar geleden neemt een goede vriendin haar mee naar de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat. Daar leert ze veel nieuwe mensen kennen en via de Fietswerkplaats ook Copernikkel. Zo komt ze in contact met de BoschveldWereldkeuken, die op dat moment net begint te ontstaan. Ze gaat koken, samen met Sakina en veel andere vrouwen van de Fietswerkplaats. Ze doet niets liever dan koken en Maryam voelt zich erg op haar plek bij de Wereldkeuken. Voor de catering, de wijkmaaltijd en voor de Afhaalmaaltijd kookt ze haar bijzondere Iraanse gerechten. Soms heel authentiek traditioneel en soms met een snufje van haarzelf erin. Maar ze draait haar hand ook niet om voor Weense patisserie, want bakken kan ze ook als de beste.

                  Kookboek
                  Door Corona heeft Maryam een tijdje weinig kunnen doen maar nu is ze blij dat ze weer haar kookkunsten kan vertonen. Samen met anderen bezig zijn, samen lachen. Niets leukers dan dat. Voor wat betreft de toekomst heeft Maryam 3 wensen: gezond blijven, koken samen met anderen in en voor de Wereldkeuken. En ze wil nog heel graag een kookboek uitbrengen met eigen originele recepten.

                  Professioneel kok is Maryam dan wel niet geworden maar de passie is er niet minder om!

                   

                  *Foto: Speciaal voor de gelegenheid draagt Maryam op de foto traditionele kleding uit haar geboortestreek in Iran. 

                   

                  [Actief bij: BoschveldWereldkeuken]

                  Shivana Eduards

                  En weer een Copernikkelaar die wij u graag voorstellen; deze keer Shivana Damaira Eduards, ook wel bekend als 'Buurtvrouw' in Boschveld. Shivana is 35 en woont in Den Bosch Zuid. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Paramaribo in Suriname. Daar woonde ze met haar ouders en andere familieleden onder één dak. Heel gezellig allemaal.


                  Overigens stamt Shivana en haar familie af van de Marrons; de tot slaaf gemaakten die tijdens de slavernij wisten te ontsnappen en in de binnenlanden van Suriname een vrij bestaan wisten op te bouwen.

                  Shivana was 3 jaar oud toen haar vader, Jack, naar Nederland vertrok om daar een 'bekende Boschvelder' te worden. Even later volgden de kleine Shivana en haar moeder. Omdat ze nog geen woonruimte hadden belandden ze eerst in het AZC in Echt, in Limburg. Shivana weet nog goed wat haar het meest opviel toen ze voor de eerste keer met de trein door Nederland reisde: "Al die weilanden vol met zwart-witte koeien!" Vrij snel kregen ze een woning aangeboden, eerst in de Vliert en later in de Kruiskamp, waar haar broertje werd geboren.

                  Studie
                  Toen Shivana nog héél jong was droomde ze van een baan als stewardess of verloskundige. Lerares leek haar ook wel wat. Maar dat is het allemaal niet geworden. Hoewel, ze geeft nu ook les maar op een wat andere manier... Omdat ze alles wel leuk of interessant vond was een studierichting kiezen best moeilijk. Een vriendin wees haar op haar karaktereigenschappen en uiteindelijk koos ze voor een sociale studie. En zo studeerde Shivana in 2015 af bij Maatschappelijk Werk en Dienstverlening op de Avans Hogeschool in Den Bosch.

                  Buurtvrouw
                  Vrij snel daarna solliciteerde ze bij het project Buurtman-Buurtvrouw dat in 2011 tot stand is gekomen op initiatief van de Wijkraad Boschveld. Het project is ontstaan vanuit de behoefte van veel bewoners naar een luisterend oor. En niet alleen als er problemen zijn, ook om gezellig even te kletsen. En hoewel Shivana goed kan kletsen kan ze duidelijk ook dat luisterende oor bieden. Voor haar is iedereen belangrijk en bewoners waarderen dat; als er wel problemen zijn wordt daar naar geluisterd. Er wordt hulp geboden of doorverwezen naar andere instanties als dat nodig is.

                  Opvoedtraining
                  Daarnaast geeft Shivana de opvoedtraining 'Het Begint Bij Mij'. De training is al 2 maal succesvol gegeven in Boschveld. In plaats van dat Shivana vertelt hoe jij je kinderen moet opvoeden, gaan ouders zelf ontdekken wat zij belangrijk vinden om hun kind(eren) te leren. Deelnemers begrijpen wat Shivana vertelt en passen de informatie meteen toe in het dagelijks leven wat inspirerend werkt. Ook mensen die de Nederlandse taal niet goed beheersen zijn er mee geholpen omdat er ook wordt gewerkt met video en simpele opdrachten. In groepsverband (met andere ouders) werk je samen aan je positieve verandering binnen jouw gezin!

                  Hobby's
                  Of Shivana ook hobby’s heeft? Vroeger heeft ze op atletiek gezeten, bij OSSVOLO, maar nu wandelt ze liever. Ook leest ze graag boeken over psychologie, daar leert ze weer van. En reizen, vooral naar warme landen. Jamaica heeft ze al gezien en ze droomt nog van de Pyramides van Egypte. En de Bahama’s staan ook nog op het verlanglijstje. Evenals een safari in Zuid-Afrika.

                  Tot slot
                  Shivana vindt het als Buurtvrouw geweldig dat mensen zich ontplooien en ontwikkelen, zelfvertrouwen krijgen. Dat is ook het leuke aan haar werk, je hoeft geen grote dingen te doen om mensen te zien opbloeien. Er zijn voor de ander en luisteren is vaak al genoeg. Ze komt als een soort buurtvrouw op de koffie en benadert je als mens. Mooi toch!? 

                  [Actief bij: Buurtman/Buurtvrouw]

                  Hamdija Habibovic

                  Hamdija is een van de klussers van de Klussendienst. Hij is in 1956 geboren in Bosnië en woont sinds 1992 met zijn gezin in Nederland. In Bosnië was Hamdija boswachter en verantwoordelijk voor een natuurgebied van zo’n 20 bij 10 kilometer bossen en rivieren. Hij is getrouwd met Sefika en samen hebben ze twee dochters en vier kleinkinderen. Ze wonen allemaal in Den Bosch. Hamdija en zijn vrouw zelfs recht tegenover Copernikkel in Boschveld.

                  Het gezin moest in februari 1992 vanwege de oorlog halsoverkop Bosnië verlaten toen hun huis van de een op de andere dag door Servische troepen in beslag werd genomen.  Zijn dochters waren toen 9 en 14 jaar. Via Kroatië en Oostenrijk belandde het gezin uiteindelijk in het AZC in Den Bosch, waar nu het KW1C is gevestigd.

                  Schilder
                  Eenmaal in het AZC begon hij meteen met het leren van de Nederlandse taal want "zonder de taal ben je nergens" aldus Hamdija. In januari 1995 kreeg hij werk als schilder. Het gezin kreeg een woning toegewezen in het dorpje Kruisland in West-Brabant maar in 1996 kwamen ze weer terug naar Den Bosch en gingen definitief in Boschveld wonen.

                  Trots
                  Het is niet altijd gemakkelijk geweest voor Hamdija en zijn gezin. Je land moeten achterlaten om in een vreemde omgeving een nieuw bestaan op te bouwen. Maar zoals hij zelf zegt, "ik ben blij dat we de kans hebben gekregen om de kinderen een goede opleiding en toekomst te kunnen geven. Ik ben trots op wat zij bereikt hebben." De gedachte dat zijn kinderen nu de investering die Nederland destijds in zijn gezin heeft gedaan op hun manier weer teruggeven, geeft hem ook een goed gevoel.

                  Mensen blij maken
                  Vanaf het begin is Hamdija betrokken geweest bij Copernikkel en samen met collega en vriend Abdyl doet hij veel klussen voor de Klussendienst. Mensen blij maken en iets betekenen voor iemand, is wat hem daarbij motiveert. Zo langzamerhand kent vrijwel iedereen in Boschveld Hamdija wel, ook door zijn karakteristieke baret. "Eigenlijk hoop ik dat elke wijk een Copernikkel krijgt, dat bevordert de communicatie en het begrip tussen bewoners onderling en met de rest van de wereld", zegt Hamdija.

                  Hamdija's honing
                  Tot slot willen we nog graag weten wat Hamdija in zijn vrije tijd doet maar dat hadden we al kunnen raden: "genieten van mijn kleinkinderen en klussen bij mijn dochters, natuurlijk". Maar hij heeft ook nog een bijzondere hobby en dat is bijen houden, bij bijenvereniging Sint Ambrosius aan de Oosterplas. Dat levert heerlijke honing op die je bij Copernikkel kunt kopen. Hamdija de imker houdt in de gaten hoe zijn bijenvolkjes zich gedragen en hoe ze samenwerken in de natuur. Nou, een beetje weer zoals een boswachter dus.

                  [Actief bij: Klussendienst - Boschveldtuin]

                  Khola Albusaidy

                  Khola (spreek uit: Gola), afkomstig uit Kenia, is een vrolijke verschijning die veel lacht. Ze is 46, getrouwd en woont sinds 2017 in Nederland. Om precies te zijn in Hintham en voorheen in Boschveld.

                  Khola is op verschillende manieren verbonden aan Copernikkel. Via een vriendin leerde zij de Fietswerkplaats aan de Kelvinstraat kennen en heeft daar leren fietsen. Vervolgens heeft zij taalles gekregen, eerst van Tanja Embrechts en nu van Lilian Martens. Ze is gastvrouw geworden bij Copernikkel én is regelmatig te vinden bij de NaaiMeetUp. Dat laatste is niet zo vreemd; in Kenia was Khola naaister van dameskleding, werkend vanuit huis.

                  Khola vindt Copernikkel een mooie plek. Het voelt er een beetje als familie. Bij de NaaiMeetUp helpen de vrouwen elkaar en wordt er veel gekletst en gelachen. Ze voelt zich er thuis. Hobby’s van haar zijn koken, breien en dansen op (Keniaanse) bruiloften. Uiteindelijk wil Khola graag werk vinden, wellicht naaiwerk via opdrachten van de NaaiMeetUp, dat zou mooi zijn.

                  [Actief bij: Taallessen - NaaiMeetUp - Gastvrouw]

                  Lilian Martens-Trouwborst

                  Lilian is taaldocent bij Copernikkel. De van oorsprong Rotterdamse is zeven jaar geleden via Terneuzen in Den Bosch belandt. Lilian heeft drie kinderen en acht kleinkinderen. Haar man is overleden. Ze komt uit het onderwijs (Beeldende Vorming) en maakte ook in Terneuzen al deel uit van een team dat kinderen bijspijkerde met taal.

                  Een buurvrouw vroeg eens of ze bij het ROC in Terneuzen wilde helpen met taallessen. Geen wonder dus dat Lilian, nu al weer voor het 2e jaar, taalles geeft bij Copernikkel, meestal in de ruimte van de NaaiMeetUp.

                  Ze kwam al fietsend altijd langs Copernikkel en is op een goede dag maar eens naar binnen gewandeld. Ze vroeg informatie over de Taallessen en is vervolgens gebleven. De taalles wordt gegeven aan (buurt)bewoners die de Nederlandse taal nog niet goed beheersen en die verder willen ontwikkelen.

                  Lilian vindt het zinvol werk. Ze helpt anderen graag wat op te steken van onze taal. En - ook niet onbelangrijk - het is gezellig tussen al die mensen uit verschillende culturen.

                  Haar andere bezigheden zijn tekenen, lezen, fietsen, met vriendinnen naar de film in de Verkadefabriek, de kleinkinderen helpen en - best opmerkelijk voor een 72-jarige -  popconcerten en festivals bezoeken. Wij vragen wat ze nog graag zou willen doen? Nou, behalve taalles blijven geven, het leventje vóór Corona graag weer terug...

                  [Actief bij: Taallessen]

                  Copernikkel

                  Teksten: Wim van Deurzen
                  Fotografie: Olaf Smit
                  Huisstijl: Amelieke van de Lavoir
                  Webdesign: Joanda van Geffen

                  Contact

                  Copernikkel
                  Copernicuslaan 308
                  5223 ER ’s-Hertogenbosch

                   06 25 21 53 40
                   info@copernikkel.nl